Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Mijn weblog

21/6/2006 - Waarom?

Hallo,

 

Ik ben hier nieuw en aangezien ik meerdere weblogs heb gehad, zie ik dat het allemaal op hetzelfde neerkomt!

Ik moet zeggen dat schrijven niet m'n sterkste kant is, maar ik vind het wel heel erg leuk en ik vind het k leuk (God zal weten waarom) jullie, degene die m'n collums zouden lezen, op de hoogte te houden van mijn onnuttige leven. De beslissing om sowieso een weblog te starten valt bij mij al in het niets: wie is er geinteresseert in mij en wie neemt de moeite lappen tekst te lezen in z'n eigen vrijetijd, terwijl diegene me niet eens knt? Other side: waarom neem ik de moeite om al die nutteloze dingen op te schrijven? Ik ben nogal een vragenmeisje, ik hoor het heel vaak: Waarom stel je zoveel vragen, Lieve? of: Jeetje, zeur niet zo, Lieve ik heb geen tijd voor jouw vragen. Waarom heeft niemand tijd voor mijn vragen? Waarschijnlijk omdat ze verschrikkelijk filosofisch klinken. Neem nou dit: ik ging een tijdje met iemand (want zo heet dat tegenwoordig: je gaat met iemand). We hadden uiteraard niets vasts, wnt: meneer wilde het rustig aandoen. Nu ben ik ook niet zo'n raddraaier dus ik vond het wel best. Ik vertrouwde hem 100%. En dan toch wordt mijn grootste nachtmerrie waarheid: ik kom er achter (buiten het feit dat hij gewoon met een ander meisje is geweest) dat ik verschrikkelijk naief ben. Iedereen in m'n omgeving waarschuwde me voor hem. Hij werd bestempeld als Player en ontrouw. Maar ik bleef volhouden: jongens, dat is niet waar; en al s het zo: ik kan hem veranderen. Wij samen zijn gewoon hoe het zou moeten zijn.

Achteraf gezien denk ik dan altijd: waarom geloofde ik m'n beste vrienden niet? Waarom was ik zo verdomd naief? Waarom begreep ik na een zoveelste afwijzing om iets leuks te gaan doen (antwoord: ik heb het te druk yeah right) nog stds niet dat hij me niet cht leuk vond? Waarom snap ik niks van jongens? Waarom vond ie me niet de moeite waard om mee door te gaan terwijl ik z'n mopsie was, z'n schatje, z'n hopsiwopsi (ok raar geforumuleerd, kort gezegd: het waren m'n koosnaampjes) ? Waarom dacht ik hem door te hebben met m'n denkwerk? Zou ie me ooit nog een kans geven? Waarom ging hij met dat andere meisje? En dan vooral: waarom ben ik, een maand nadat het gebeurd is, nog steeds tot over m'n oren verliefd op hem? Terwijl m'n vrienden me aankijken met een blik van: zie je nou wel!, en iedereen zegt hoe 'n klootzak het wel niet is, blijf ik een zwak voor 'm houden; daar kan ik niet over uit. Iedere keer als ik 'm zie krijg ik het warm en koud tegelijk, ga ik heel debiel doen (en achteraf vraag ik mezelf af wat ik in gdsnaam deed) en loop ik tomato-rood aan. Waarom ben ik niet gewoon die Independent Woman die verder gaat en gewoon weer bij de volgende jongen aanklopt? (Call it: slut). Ik ben echt een meisje-meisje wat dat betreft. En dan vooral een meisje-meisje die teveel films kijkt en hoopt dat hij de liefde van haar leven (oke misschien van het laatste half jaar) haar nog steeds terug wil.

 

Mocht er emand zijn die verdwaald is geraakt op deze site en heel perongeluk op m'n weblog terecht komt en dan k nog heel toevallig mijn (enigszins wanhopige zie ik, nu ik het zo nalees) weblog gelezen heeft en dan nog antwoord weet op een van de vele vragen die ik stel. Help me! I'm so fucking desperate.

 

Kusjes,

 

Meisje Ludevedu

 

1 Comments Post A Comment! Permanent Link

About Me

Recent Posts

Waarom?

Friends


Hosting door HQ ICT Systeembeheer