Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Hubertus' Weblog

Description

Belevenissen, verhalen, gedichten, actualiteiten... Van Poëzie tot overpijnzing, van column tot verhaal, van het dagelijks leven tot fantasie.


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends

Sagrijnig

"Het is zeven uur op donderdag 11 November 2004. Hier is het Nieuws met…" Oh, kreun. Ik lag nog net zo lekker te slapen en dan gaat die wekkerradio weer. Ik kijk met een typische ontwaakblik - Je kent het wel: één oog half open en één oog voor een kwart- enigszins verstoord naar de wekkerradio om vervolgens te constateren dat het inderdaad 7 uur is. Ik rek me eens uit en ga plat op mijn rug liggen met mijn armen onder mijn hoofd en ik luister naar het nieuws. De onderwerpen zijn niet bepaald geweldig. Veel geweld in Irak. Houdt het nou nooit op? Balkenende bekritiseerd "Nee, dat is nieuw zullen we zeggen!" Geweld in Nederland laait op. "Yep, dat horen we ook al twee weken lang." Doorgaans bepalen die eerste minuten na het ontwaken of ik die dag vrolijk zal zijn of juist niet. Meestal gaat de wekker op het moment dat er nog gewoon muziek is op de radio, want ik stel hem zelden af op het hele uur. Vandaag dus niet. Inmiddels zijn mijn ogen, beide, voor toch zeker 95% open en ik besluit op te gaan schieten. Na een kwartier stap ik fris en in ieder geval niet sagrijnig de trap af alwaar zich een ander dagelijks ritueel af zal spelen: het lezen van de krant onder het genot van een lekker kopje zwarte koffie. Dom. Ik had natuurlijk kunnen weten dat in de kranten hetzelfde slechte nieuws stond als op de radio te horen was. Na met wat ergernis de krant door te hebben gebladerd besluit ik mijn toevlucht te nemen tot het sportkatern. Slecht nieuws voor Feyenoord, goed nieuws voor Ajax. Zelfs al geef je niets om voetbal, je blijft een Rotterdammer en dus moet ik helaas ook dit weer als slecht nieuws ervaren. Nou ja, tijd om naar Leiden te gaan. Het regent. Met een zuur gezicht stap ik door de al net zo zure regen naar de metro. Metro rijd vlak voor mijn neus weg en de volgende heeft "een vertraging van ongeveer 10 minuten". Terwijl de gemiste metro uit het zicht verdwijnt maak ik zo'n typische "ik heb het net niet gehaald" beweging in de vorm van een agressieve pirouette afgesloten met een stamp op de grond. Ik besef me dat ik op de universiteit de uitslag te zien zal krijgen van een toets ik waarschijnlijk niet heb gehaald. Met zowel mondhoeken als ogen naar beneden gericht begin ik wat te grinniken. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo sacherijnig en als ik terugdenk aan mijn ontwaakblik en die vreemde pirouette van zonet krijg ik lol om mezelf. Achteraf was ik nog redelijk op tijd in Leiden. De treinen reden namelijk opvallend genoeg op tijd! Op de universiteit wacht mij nog een verrassing. Het tentamen heb ik gehaald. Ruim zelfs! Mijn humeur kan nu echt niet meer stuk. Later die dag als ik weer onderweg ben naar huis hoor ik weer alle slecht nieuwsberichten. Ik hoor het debat aan over het terrorisme in Nederland en op sommige momenten kan ik me enorm opwinden over het slappe geklets van sommige politici of juist de veel te domme felle reacties. Ik kom tot de conclusie dat de politiek in Nederland gewoon sterk aan vernieuwing toe is. Wat heb je aan een minister die na een periode van extreem geweld in Nederland niets anders kan zeggen dan "dat we in een hele vervelende situatie zitten en dat we hier echt iets aan moeten doen" terwijl hij verzuimt met een plan van aanpak te komen. Wat heb je aan politieke partijen die niet zozeer bezig zijn met het zo goed mogelijk regeren van ons land als wel met het populair doen naar buiten teneinde tijdens de volgende verkiezing toch maar weer successen te boeken? Op tv zijn beelden te zien van protesten en boze mensen. In gedachten zie ik al deze mensen, inclusief ministers en geweldsgebruikers stilstaan, hun ogen en mondhoeken naar beneden gericht. Ze beginnen te grinniken en hebben lol om zichzelf. Eindelijk dringt het door. Ze moeten hun zegeningen tellen! En dan zal blijken dat ze helemaal niet zo boos en sagrijnig hoeven te zijn. Toch wel prettig... Eingenlijk word ik er ook best vrolijk van!


Posted: 11:55, 31/3/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Begin

Ik weet niet meer hoe ik eraan begon, maar het was op de basisschool dat ik ineens een boek aan het schrijven was. Het zou een historische roman worden, want ik hield erg van geschiedenis en verhalen die in die geschiedenis afspelen. "De held van Heidenburg" heette het boek. Het ging over een burgerjongen die, door een belangrijke handelsstad te redden, een roofridder te verslaan en een schat wist te vinden, op wist te klimmen tot kasteelheer. Het was een kinderboek, geïnspireerd door de verhalen van o.a. Thea Beckman. Toen het af was, stuurden mijn ouders het naar een uitgeverij die het met verbeteringen en opmerkingen terugstuurde. Áls ik iets met hun opmerkingen zou doen en de verbeteringen aan zou brengen, mocht ik het nog een keer sturen, want het was een goed verhaal. Zelf vond ik het echter maar niks dat mijn "meesterwerk"  af werd gekraakt. De uitgeverij, die blijkbaar al verwachtte dat ik het niet zou gaan verbeteren en aanpassen, legde in de brief, gericht aan mijn vader, hem op het hart mij te stimuleren om te blijven schrijven. Welnu. Ik ben er nooit mee gestopt en waarschijnlijk zal ik dat ook nooit doen. Ik begon aan drie historische verhalen, waarvan er nog twee klaar liggen om afgemaakt te worden. De derde heb ik eens als een opstel ingeleverd. Maar mijn leraar gaf me een 6 "omdat ik toch niet dacht dat hij werkelijk zou geloven dat ik dat geschreven. Maar ja: hij kon het niet bewijzen." Ik schreef niet alleen verhalen: ik maakte ook nieuwe teksten op melodiën die ik op schoolreisjes dan kon zingen. Ook schreef ik soms informatieve zaken over de geschiedenis. Mijn studiekeuze lag dan ook voor de hand: geschiedenis. Ik ergerde me echter vaker aan de stupiditeit van de wetenschap: sommige logische conclusies mocht je niet trekken omdat ze niet wetenschappelijk waren en sommige dingen die je uit je hoofd moest leren sloegen echt nergens op. Om mezelf een vijand van de wetenschap te noemen gaat wat ver maar ik heb op z'n minst mijn ernstige bedenkingen bij de manier waarop er op dit moment met -in ieder geval de geschied- wetenschap om wordt gegaan. Dit maakte ik ook duidelijk in een column, want inmiddels was ik ook columnist geworden van het verenigingsblad van mijn studentenvereniging. Ook schreef ik voor de kerstavonden daar, al drie kerstverhalen. Mijn studentenvereniging is sowieso geweldig. Momenteel ben ik er Quaestor (penningmeester). Ik veranderde wel van studie: ik ging me richten op bestuurskunde en management. Ik heb het er erg bij naar mijn zin. Ik mag me nu bovendien gaan richten op mijn Bachelor-scriptie. Er gaat dus weer veel geschreven worden de komende maanden. Ondertussen ben ik ook erg veel gaan dichten. Ik hoop die gedichten eens te kunnen bundelen en uit brengen. Ook ben ik recent met een nieuw verhaal begonnen, dat, opvallend genoeg, in de tegenwoordige tijd geplaatst is. Verder geniet ik gewoon van het studentenleven en van muziek en treed ik regelmatig op als ridder, geef zwaardvechtlessen, schrijf hier shows voor en geef les over de middeleeuwen op scholen etc.

 

Enfin. De hele boodschap in de bovenstaande tekst is: ik schrijf graag en doe dat al vrij lang. Nu las ik in de krant iets over weblogs. Ik had er al genoeg van anderen gelezen, maar nu besloot ik er zelf ook een te beginnen. Ik kan nu ook schrijven, maar nu zelfs voor een breder publiek dan alleen vrienden en familie.

"De Held van Heidenburg" ligt overigens nog steeds op m'n bureau, klaar om aangepast te worden. Als dat moment komt zal ik het hier zeker melden.  Veel leesplezier!


Posted: 11:17, 31/3/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer