Volgende week krijgt Kwebbel haar eerste rapport in Groep 6 en daarom zijn we deze week bij de leerkracht geweest voor het zg. 15 minuten gesprek. Omdat er een aantal dingen zijn die me beginnen op te vallen bij Kwebbel wilde ik deze keer voor het eerst zelf ook bij dit gesprek aanwezig zijn. Normaal gesproken gaat manlief met of zonder zijn ex (zonder problemen overigens) naar die gesprekken, en zo hoort het ook, zou je denken. Toch ligt het nu anders omdat Kwebbel anders is. Of beter, doordat ze nu aan andere verwachtingen moet gaan voldoen en prestaties moet gaan leveren op school begon me op te vallen dat dit hier en daar vreemde moeilijkheden oplevert. En dan haar vergeetachtigheid die me soms tot wanhoop drijft. Daar was ik al eens op wezen Googlen en uiteindelijk kwam ik op een site met kenmerken over ADD die me al een bang vermoeden gaf. Toch besloot ik te wachten met verdere acties ondernemen tot het gesprek met de leerkracht was geweest. Tenslotte is hij degene die er echt iets over kan zeggen, ik ben toch min of meer een leek op dit gebied. En helaas paste het praatje over- en de resultaten van Kwebbel dusdanig in het ADD plaatje dat op advies van de leerkracht besloten is om zo snel mogelijk een afspraak met een kinderarts te maken en Kwebbel het diagnostiseringstraject in te laten gaan. Dan kan worden vastgesteld of het daadwerkelijk zo is dat ze 'een ADD'er' is en kunnen we ook zo snel mogelijk beginnen met een 'plan van aanpak'. ADD is een aangeboren afwijking die niet te genezen is, dus die hoop kunnen we laten varen, maar het schijnt met medicatie wel zo te zijn dat er goede resultaten geboekt kunnen worden en dat onder andere de leerprestaties een enorme positieve impuls kunnen krijgen. En dat is toch wel heel belangrijk. Daarnaast is het ook fijn om te weten dat haar, soms vreemde, gedrag in elk geval geen onwil, opzet, luiheid of opstandigheid is maar onmacht. Alleen al om dat feit heb ik de nodige tranen laten stromen. Wat gaat er daadwerkelijk in dat meisje om... |
