Wegens aanhoudende vage klachten heb ik vorige week maar weer eens mijn bloed laten prikken, niet de eerste keer dus. Na de vorige keren kwam er geen heldere uitslag, hooguit dat er niets te vinden was. Ik verwachte dan ook niks van deze bloedtest.
Tot mijn grote schrik werd ik vanochtend door mijn huisarts gebeld over de uitslag van het bloed. Dan is er iets aan de hand, schiet er meteen door je hoofd. En inderdaad, dat klopt. Ik schijn 'hypothyreoοdie' (nog even oefenen op de uitspraak ...) te hebben.
Mijn schildklier werkt niet goed. Dat wil zeggen, mijn schildklier is nog wel redelijk op peil (de bloedwaardes enzo die ze noemde zeggen me (nog) niks) maar de waarde van de hormonen die mijn schildklier moeten regelen zijn 5x verhoogd. Dat wil zeggen dat die met man en macht aan t werk zijn om mijn schildklier op peil te houden.
Dit verklaart een heleboel klachten.... Ik begrijp nu
dat ik niet alleen ben aangekomen omdat ik met roken gestopt ben,
dat mijn nagels afbrokkelen en mijn haar piekt,
dat ik bij het idee aan lichamelijke inspanning al moe ben,
dat ik maar niet ongesteld word,
dat ik 's ochtends niet uit bed te branden ben,
dat mijn stem soms zo raar kraakt,
dat ik me soms op een vreemde manier verslik en moet kuchen vanwege een kikker in mijn keel die er niet uit wil, en ik verder niet verkouden ben,
dat ik me niet kan concentreren,
dat ik nergens zin in heb,
dat ik dacht dat ik een depressie onder de leden had,
dat ik stijve spieren heb,
dat mijn huid kurkdroog is en jeukt,
dat ik me opgejaagd voel...
omdat mijn schildklier ontregeld is.
Op diverse sites staat een overdosis aan informatie. ik heb er al van alles gelezen, maar de meeste dingen zeggen me (nog) niets.
Concreet weet ik alleen dat ik plotseling ook tot de grote groep mensen behoor die een aandoening hebben die nooit meer overgaat. En dat is best even slikken en schrikken......
|
