Langzaam, heel langzaam begint zich een gebied binnen het ziektebeeld af te tekenen dat minder abstract wordt. Ik merk dat ik meer grip krijg op de dingen die met mijn ziekte te maken hebben en dat ik ze beter kan vertalen naar mijn eigen gevoel en brein.
Vooral vandaag ben ik weer zo dement als een deur maar het gekke is: ik doe 'dommige' dingen terwijl er ergens op de achtergrond een twijfelig stemmetje klinkt dat zegt; hier klσpt iets niet. Daar blijft het dan ook bij, want het benul om iets met deze twijfelachtige stemmetjes te doen ontbreekt volkomen. Ik ben er vandaag in ieder geval vrij laconiek onder.Lacherig zelfs 
Vanochtend is ons kleine katje Zusje (2700 gram weegt t sekreetje) onder het mes van de dorps'vet' geweest. Het meiske heeft nu een geen-nestje-jonge-katjes-garantie en dat is maar goed ook, zo'n klein nuffig lijfje is niet geschikt voor barende bezigheden. Oefenen mag, dat zal ze wel (moeten) blijven doen in deze kater-rijke omgeving :P
Dan de sportschool.... een 20 minuten fietsen moet geen probleem zijn, hoor ik je denken. Ben ik met je eens..... maar ik moet nu toch echt erkennen dat ik dit niet altijd voor elkaar krijg. Stop maar met dat doorzetterige gedoe, 20 minuten fietsen en er dan bibberend en klam bezweet afkomen wil zeggen dat je je eigen grens ruimschoots bereikt hebt. Ok. Duidelijk. Die 2 minuten op de crosstrainer was een test of mijn voornoemde conclusie de juiste was. Ja hoor, klopt. Limiet bereikt. Ga terug naar start. Start? Die kleedkamer met naakte vrouwen die zich douchen en staan af te drogen. Er is echt een totaal onbekende wereld voor mij te ontdekken. Ik ben nogal preuts sinds ik mijn gewicht heb zien toenemen en trek schuchter mijn warme vest aan, wissel mijn schoenen, hoor de verhalen over afvallen en dieeten met een half oor en vertrek stilletjes uit dit vrouwenbolwerk. Niks voor mij... 
Thuisgekomen zie ik tot mijn grote verrassing dat mijn sollicitatie om 'newsposter' op mijn stamcafι-internetcommunity te worden postief is beantwoord!  Cool! Vanaf heden ben ik newsposter. Dit betekent dat ik nieuwsberichten kan editen en plaatsen op het forum van de site. Manlief had ook een gooi naar de baan gedaan en is ook gekozen, beide unaniem!
Vanavond hebben we samen lekker stamppot zuurkool gegeten voor de buis. Daarna belde schoonmama om te vertellen dat haar bloedwaarden nog steeds niet goed zijn. Ze kampt al maanden met de ziekte van Pfeiffer en de internist vind het nu tijd voor een diepgaander lever onderzoek. Hij vertrouwt het zaakje niet. 
Ik ben er nooit zo gelukkig mee, met dit soort uitspraken van artsen en mijn schoonmama uiteraard nσg minder. We zullen dus de leverpunctie moeten afwachten en duimen!
| 