Weet je eigenlijk wel wat ik doe voor de kost? Ik werk sinds oktober 2007 voor een groot bureau dat marktonderzoek doet. Het is een heel bekende naam maar ik noem 'm hier niet. Het hoofdkantoor zit in Amsterdam en ik werk lekker thuis achter mijn computer die tijdens werktijden door middel van een telefoon/internetverbinding verbonden is met de mensen in Amsterdam. Het is werk op basis van beschikbaarheid. Dat wil zeggen dat ik verplicht ben om minstens 2 shifts (een shift is een ochtend, middag of avond die naar keuze minimaal 3 uur en maximaal 3 uur+3 kwartier duurt) per week beschikbaar te zijn en zij tot niets verplicht zijn.
Alle uren die ik werk krijg ik uitbetaald via een uitzendbureau dat netjes iedere woensdagochtend een zeer bescheiden salaris op mijn rekening stort. Alle gegevens worden bijgehouden door de BigBrother-grote-computer en zo kan mijn supervisor (er zijn er een aantal) zien of ik me wel netjes aan de werk- en pauzetijden houd, of ik lekker doorwerk of dat ik tussen de telefoongesprekken graag wat uit mijn neus vreet en gemiddeld eens per twee maanden luisteren ze met je mee zonder dat ze je dat van tevoren vertellen. Dan krijg je tegen het eind van de shift een berichtje in je beeldscherm met het verzoek om even te bellen naar de supervisor. Als je dat berichtje ziet weet je meestal wel hoe laat het is. Ik ben van de punctuele en daarom houd ik alles bij. Zo wist ik dus al dat ik vandaag met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zou worden meegeluisterd. Het was immers al veel langer dan twee maanden geleden, ik had al bijna 2 weken niet meer gewerkt én het is dinsdag. Omdat ik alles bijhoud heb ik al kunnen constateren dat dinsdag een favoriete dag is om mee te luisteren.
Ik had gelijk. Tegen het einde van mijn shift kwam het bekende berichtje in beeld, Het is toch altijd wel een beetje spannend wanneer iemand jou gaat beoordelen op iets dat je niet meer terug kunt draaien dus ik bel altijd met een lichte kriebel in mijn buik naar de supervisor. Ze nam die kriebel vrijwel meteen weg door te zeggen dat het heel goed was, dat ik professioneel overkom, geduldig ben, vriendelijk, mensen laat uitpraten en objectief ben. Ik kom rustig en beleefd over en het is te horen dat ik veel ervaring heb. Het gaat prima en als ik de volgende keer weer zo'n goede beoordeling weet te scoren kan ik een zogenaamde 2-sterren enqueteur worden. Dit houdt in dat je de wat meer ingewikkelder onderzoeken krijgt waarbij er wat meer van je gevraagd zal worden.
Zo. Steek die maar lekker in je reet, Tatje. Dit was nou net waar ik even flinke behoefte aan had. Niet dat ik er een cent meer door verdien, maar voor mijn ego is dit wel even heel prettig.
| 