Daarnet ondernam ik een dappere poging om de afwas van de afgelopen drie dagen weg te werken. Ik ben niet al te streng voor mezelf, met deze rugpijn kan ik rustig de afwas in drie fases verdelen. En morgen is er weer een dag. Dus ik stond daar met die afwas en bedacht intussen dat mijn vorige blogje niet helemaal af was. Ik begin met de vraag of jullie wel weten wat ik voor de kost doe, maar inhoudelijk geef ik daar eigenlijk niet echt antwoord op. Dat wil ik bij deze dan graag nog even doen. Een zeer welkom excuus om weer even op mijn kont te kunnen zitten en de rest van de afwas uit te stellen tot nader order.
Mijn shift begint of om 09:00 in de ochtend, of om 13:30 in de middag. Er zijn ook avondshifts. Die beginnen om 17:45 maar ik werk zelden avondshifts. Ik zie mijn liefje al zo weinig en het idee dat ik boven achter de PC mensen zit te bellen terwijl hij beneden op de bank hangt vind ik niet aantrekkelijk. Daarbij komt dat het in de weken dat Kwebbel bij ons is, niet erg handig is omdat we een nogal gehorig klein kabouterhuisje hebben, Kwebbel zou dan letterlijk kunnen meeluisteren en voordat ze in bed ligt is de helft van mijn shift al voorbij. Zo eens in de zoveel tijd mag je ook op zaterdag werken. Minimaal 2 uur achter elkaar en maximaal 5 uur, tussen 11.00 en 16.00 uur. Het voordeel van deze zaterdagshifts: veel mensen zijn thuis en willen wel even meewerken. De shift duurt minimaal 3 uur maar mag je laten uitlopen tot 3 uur en 3 kwartier. Dat is mijn eigen keuze. Is Kwebbel hier, dan stop ik om 12:00 en ga met haar lunchen. Is ze hier niet, dan werk ik soms nog even door, maar niet vaak. Meestal heb ik er wel genoeg van na 3 uur.
Goed. Mijn shift begint dus en dan log ik in op de homepage van mijn werk. Daar zie ik voor welk onderzoek ik ben ingedeeld. Soms werk je één shift op hetzelfde onderzoek, soms krijg je er twee. Dan is het eerste onderzoek bijna klaar en moet je op bepaalde afgesproken tijden mensen bellen. Daar tussendoor werk je dan gewoon op een ander onderzoek. Als ik het onderzoek nog niet ken, ga ik het eerst testen. Dan krijg ik de vragen in mijn scherm zonder dat ik iemand aan de lijn heb en kan ik alvast lezen wat me te wachten staat. Ook zijn er altijd schriftelijke instructies bij een onderzoek. Daarin staat wat het doel van het onderzoek is, of ik de opdrachtgever mag noemen, wanneer het onderzoek eindigt, of ik mensen op een ander nummer mag bellen of juist niet, etc etc. Als ik het onderzoek getest heb en de instructies goed doorgelezen heb start ik het computerprogramma dat ervoor zorgt dat de grote computer in Amsterdam naar mijn pc belt. Op het moment dat ik het telefoonkastje inschakel ben ik verbonden met die grote computer en die belt dan de nummers voor mij. Ik kan van tevoren niet zien welke nummers er gedraaid worden. Pas als er iemand de telefoon beantwoord krijg ik in mijn scherm te zien wat de naam van het bedrijf of de consument is. Ook zie ik dan mijn script waaraan ik me letterlijk dien te houden. Er staat dan dus bijvoorbeeld 'Goedemorgen, u spreekt met [naam...] van [onderzoeksbureau]. Wij zijn op dit moment bezig met een onderzoek over [onderwerp].' Dan volgt er nog een intro en de vraag of de persoon aanwezig is en/of mee wil werken aan het onderzoek. Ik moet dan een van de antwoorden aanvinken.
- De persoon is aanwezig en doet mee,
- De persoon is aanwezig maar wil niet mee doen,
- De persoon is niet aanwezig, maak een afspraak om terug te bellen of
- Het onderzoek kan niet doorgaan [persoon buiten doelgroep, verkeerd telefoonnummer of iets anders].
Daarna volgt de rest van het script, afhankelijk van het gegeven antwoord. Onderzoeken kunnen tussen de 2 en 45 minuten duren. Het gemiddelde onderzoek duurt echter een minuut of 6.
De onderzoeken kunnen werkelijk overal over gaan. Ik noem een aantal veel voorkomende opdrachtgevers: Banken, telecombedrijven, pensioenfondsen, energiemaatschappijen, gemeenten , Kamers van Koophandel, grote garages of andere grote (auto-)bedrijven, de overheid en tot slot een grote commerciele televisiezender. Soms bel je consumenten, soms bedrijven. Soms bel je mensen die van tevoren al een brief hebben ontvangen van onze opdrachtgever, waarin het doel van het onderzoek wordt uitgelegd. Deze mensen, respondenten genaamd, zijn eerder geneigd om mee te werken. Soms bel je random mensen uit een klantenbestand, soms krijg je willekeurige nummers.
Bij ieder onderzoek hoort een target en een targetdatum. De datum geeft aan tot wanneer het onderzoek loopt. Tot die tijd mag je proberen mensen aan de telefoon te krijgen die willen meewerken aan je onderzoek. Soms zijn wel 10.000 respondenten nodig, soms 500. Soms is het nodig een gelijk aantal bedrijven uit vooraf geselecteerde plaatsen of grootte van plaatsen te laten meedoen. Bijv. een x-aantal bakkers uit middelgrote steden. Zo zijn er talloze kenmerken denkbaar en het is aan mij en mijn collega's om zoveel mogelijk mensen ervan te overtuigen dat ze mee 'moeten' doen aan zo'n onderzoek.
Mensen zijn uitstekend in het bedenken van uitvluchten. Daarom hebben we altijd een paar opties achter de hand, We vragen bijvoorbeeld altijd naar een bepaalde persoon of een persoon in een bepaalde functie. Is die persoon echt nooit aanwezig, dan houdt het natuurlijk op. Maar anders proberen we wel een aantal keren terug te bellen om de juiste persoon te pakken te krijgen. Dan is het nog maar de vraag of deze persoon zin en tijd heeft om aan het onderzoek mee te doen. Het is tenslotte geheel vrijwillig en men krijgt er niets voor. Dat geeft soms wat wrijving. Maar over het algemeen zijn de meeste bedrijven redelijk behulpzaam. Consumenten reageren vaak heel anders. Die zien er soms het nut niet van in en in sommige gevallen kan ik ze daar alleen maar gelijk in geven. Dat zeg ik natuurlijk nooit, want dan zou ik niet objectief te werk gaan. En daar heb ik nou juist vanmiddag een veer voor in m'n reet gekregen.
Zo. Nu weet je alles. Wil je toch nog iets weten over mijn werk? Vraag maar hoor. |
