Ik voed je al vijf jaar met mijn idee dat ik voor je kan zorgen.
Met het idee dat ik het beste met je voor heb. Dat ik weet wat het beste voor jou is.
Ik geef je eten en drinken en ik zorg dat je op tijd komt bij de afspraken die ik voor je gemaakt heb.
In al die jaren heb je me nooit een concrete vraag gesteld. Je hebt me nooit gevraagd of je vriendinnen bij je mochten logeren want vriendinnen, die waren er niet.
Je hebt me nooit gevraagd of ik je lievelingseten voor je wilde koken op je verjaardag, omdat je niet weet wat je moet bestempelen als je lievelingseten.
Je hebt me nooit gevraagd of ik je jouw favoriete boek wil voorlezen, omdat je geen favoriet boek hebt, de essentie van deze vraag is beyond your comprehension
Ik heb altijd gedacht dat wij ooit wel dikke vriendinnen zouden worden, wijs geworden door dik en dun.
Ik ben dik en jij bent dun,
En ik vrees dat we in de komende tijd niet veel nader tot elkaar zullen kunnen komen.
Ik huil |