Een paar weken geleden schreef ik al over de ontstoken achillespees van Kwebbel. Ze is daarna op vakantie vertrokken naar de Belgische Ardennen en heeft daar veel op krukken gelopen, op advies van de fysiotherapeute. Na terugkomst bleek de fysio zelf met vakantie en zo kwamen we pas twee weken geleden weer bij haar voor de voet van Kwebbel. Het was allemaal nog niet erg veel beter en Kwebbel moest echt meer op krukken gaan lopen om de voet te ontzien. Ook moest Kwebbel proberen om op haar horloge bij te houden hoe lang het zou duren voor de pijn weer op kwam zetten, om te bepalen hoe lang ze zonder krukken mag lopen. Een onmogelijke opgave voor Kwebbel. Een 'kwartiertje' of 'een paar minuten' zijn (nog?) zulke abstracte begrippen voor haar dat ze daar niets mee kan. Uiteraard geeft ze wel een antwoord waar je alle kanten mee op kunt, dus ook de goede. Met als gevolg dat de fysiotherapeut op basis van Kwebbel's antwoorden een advies probeert te geven.
Het kan echt aan mij liggen maar op het moment dat de afspraak met de fysio dichterbij komt gaat Kwebbel meer hinken en mank lopen. Er zijn ook momenten waarop ze ogenschijnlijk normaal loopt. Ik moet er eerlijkheidshalve ook bij zeggen dat ik haar maar zulke minimale afstanden zie lopen (omdat dit poppenhuis zo klein is kun je hier geen meter rechtuit lopen) en ik kan er dus weinig over zeggen. Klagen over pijn doet ze al helemaal niet en als je vraagt hoe het met haar voet gaat zegt ze Goed. Doet het nog pijn? Soms, een beetje. Wanneer dan? De ene keer wel en de andere keer niet. Aha. Ok. Dus.
Afgelopen woensdag was Kwebbel voor de derde keer bij de fysio. Er zat inmiddels 6 weken tussen het eerste en dit bezoek plus 5 weken krukkenlopen. Dan zou je dus wel wat verbetering kunnen verwachten. Kwebbel nam weer plaats op de behandelbank en de fysio ging weer aan de slag met haar vingers om de hak en voet van Kwebbel te inspecteren. Het deed nu opeens wel op een ándere plek pijn dan twee weken geleden. Maar van een ontsteking kan geen sprake zijn, aangezien er dan een warme rode plek zichtbaar of minimaal voelbaar zou moeten zijn. Conclusie van de fysio was dan ook: terug naar de huisarts want ik kan hier niets meer mee.
Zo gezegd zo gedaan. Moeder is met Kwebbel naar de huisarts geweest. Helaas bleek bij inspectie van de huisarts dat de pijn alweer verhuisd was naar een ander plekje op de hak. De huisarts trok ook de conclusie dat de pijn waarschijnlijk meer tussen de oren dan in de hak zit en om alles uit te sluiten mocht ze nog een foto laten maken. Als daar niets op te zien zou zijn was het meteen gedaan met het krukkenlopen en mocht ze, bij echt veel pijn, een Ibuprofen slikken. Mede omdat dit ook een ontstekingsremmend effect heeft.
Vanmorgen al kon Kwebbel een foto laten maken van haar hak. Je raadt het al? Niets te zien.... Haar moeder heeft meteen de krukken teruggebracht naar de thuiszorgwinkel en is daarna naar een goede schoenenzaak geweest om nieuwe schoenen te kopen. Ze liep er op weg zonder een spoor van hinken of manklopen en zei dat de schoenen heeeeeeerlijk liepen..... | 