De afgelopen paar dagen waren redelijk gevuld met dagelijkse beslommeringen en andere (leuke) dingen. Met mij gaat het best goed. Ik heb wat last van lichamelijke ongemakken, maar die neem ik inmiddels voor lief. Tussen de oren zit alles vrij goed  Fysiek ben ik zo passief als een slak, maar daar voel ik me op dit moment het best bij. Het zal vanzelf wel weer opknappen, neem ik aan.
Mijn wekelijks dagje werken begon deze week in de caravan (vanwege de verbouwing van het huis) en dat beviel me wel. Het uitzicht is er werkelijk schitterend, je kijkt aan alle kanten uit over landerijen en ieder moment verwacht ik daar wel een ree of een vos te zien. Nog niet gelukt maar het zou goed kunnen.
We hebben Kwebbel een paar dagen bij oma gebracht. Voor beide partijen een noodzakelijkheid, dat moet eens in de paar weken gebeuren anders komt er gezeur  Het gaat gelukkig goed met schoonmama, ze heeft geen last van de pretnison kuur en verder voelt ze zich ook eigenlijk helemaal niet ziek. Controle op haar leverfunctie is scherp maar de verwachting is dat het uiteindelijk allemaal wel weer goed komt. Ze heeft nu echt haar lieve huisje in hartje Leeuwarden te koop gezet. Raar om het huis op Funda. te zien. Ik ben benieuwd waar ze heen zal gaan. In ieder geval naar een huis of appartement met twee slaapkamers, want kleindochterlief moet ten alle tijden kunnen komen logeren
Met Kwebbel gaat het ook goed. Kennelijk is mijn 'aura' niet zo zwart als het soms zijn kan, ik merk dat meteen aan de manier waarop ze op mij reageert. Als ze spontaan komt knuffelen en kusjes geven dan gaat het goed met me. Ze is eigenlijk een klein graadmetertje voor mij...  Nog een paar nachtjes slapen en dan is ze al weer 7 jaar. Wat gaat dat enorm hard. Ze groeit de pan uit. De meeste kleren zijn alweer te klein en de zomerkleren die vorig jaar nog aan de ruime kant waren, zal ze aanstaande zomer echt niet meer aan kunnen. Het kleine kleutertje dat ik leerde kennen is niet meer. Ze is hard op weg een bijdehand pre-pubertje te worden die zich de kaas niet van het brood laat eten. En terecht!  A.s. vrijdag geven we hier haar feλen-feestje, voor 7 andere gillende roze meiden met vleugeltjes. Alleen de naam is al onvergetelijk. Ik ben al druk bezig allerlei fee-accessoires te verzamelen en dan ook liefst in 1 kleur: roze!
Dan ga ik me nu opmaken voor het rituele twee-wekelijkse croissantjes-ontbijt van Kwebbel. Party croissantjes zelf maken en oprollen, je kunt haar niet snel een groter plezier doen... | 