Heilig zijn ze haast, die zakjes met kant-en-klare baramix. Er zit 400 gram in een zakje dat je moet aanmaken met water en dan moet frituren maar ik ben zo verdomd zuinig met die rommel dat ik netjes de helft heb afgewogen in mijn keukenweegschaaltje 
Al doende herinner ik me de eerste (en tot op heden ook laatste) dappere poging tot bara-handwerk van jaren geleden, toen ik nog in Den Haag woonde.... Het spul plakt als de ziekte! Er is niets mee te beginnen!  How could I forget? Ik ben een domme blanda die denkt dat ik dat soort dingetjes σσk zonder moeite uit mijn keuken kan toveren.
Think again, Tat. Dat kun je dus niet ...... Je moet allereerst al een goed deeg hebben, ok, het plakt, maar als je voldoende olie aan je handen smeert heeft het geen kans om te plakken. So far so good. Maar dan de vorm. Hoe krijg ik die plakkerige massa in een donut-vorm? Hoe krijg ik er όberhaupt een gat in?? 
Ik zie er echt geen gat meer in en deponeer een klodder bara-beslag in de hete olie. Man voorspelt me al wat er zal gebeuren, die deegbal is van binnen niet gaar. Grrr..... waarom zijn mannen toch zo veel beter in de keuken? 
Het eindresultaat was ronduit bedroevend, veel te massief, de binnenkant rauw en de buitenkant net iets te donker....
Ik denk dat ik op Bara-Workshop moet. Wie biedt zich aan!?  | 