Het zat er aan te komen, een terugslag(-je?)
Ik voel m'n benen weer, ben prikkelbaar, ongeduldig, onhandig (ik laat alles uit m'n klauwen lazeren  ) Als ik ergens naar kijk valt het al op de grond  of breekt het kapot, als ik wil typen moet ik 20.739 keer op Backspace drukken, een slokje Cup-A-Soup verbrandt mijn keel en daarbij ben ik gewoon een beetje down. Ik voel weer van die licht duizelingen, het gevoel van hyperventileren. Dat is soms heel eng.
Het stormt en misschien heeft dat er ook wel mee te maken. De katten zijn in ieder geval helemaal hotel-de-botel en rennen als wilden door de kamer, het kattenluik, de tuin en de steeg achter de tuin.
Kwebbel is erg gezellig en zoenerig. Dat is leuk! Ze speelt nu met een jongetje uit haar klas hier aan de overkant op het grasveld. De zon schijnt, het is heerlijk weer. Als die wind er niet zou zijn kon je met gemak in je t-shirt in het zonnetje zitten!
Tring! De bel gaat, Kwebbel staat voor de deur met 3 gele narcisjes. 'Voor jou' zegt ze stralend..... en rent weer weg om met haar vriendje te spelen. Ik schiet vol van ontroering.....Life ain't so bad after all..... so why do I have to feel so bad.... | 