Dit voelt niet best, deze vermoeidheid. Ik ben redelijk op tijd naar bed gegaan, ben er ca.11 in blijven liggen en nog ben ik helemaal kapot.... De trap naar beneden is weer een ouderwets gevaarlijke hindernis. Maar eens even afwachten of het nog gaat bijtrekken. Het schiet in ieder geval nog niet op.
Soms zou ik bijna willen dat ik mijn eigen bloed zou kunnen testen, net zoals diabetici dat doen. Dit schijnt zinloos te zijn in mijn geval, omdat het schildklierhormoon zich eerst moet stabiliseren in het bloed?
Echt snappen doe ik het nog steeds niet. Er blijven dingen abstract. En daar ben ik nu eenmaal niet goed in  | 