Dat is het beste woord dat ik kan vinden om mijn algehele staat te omschrijven: een vacuüm. Dat trema kan ik er in de titel trouwens niet aan toevoegen, zo slim is dit blog kennelijk nog niet.
Maar goed. Een vacuüm dus. Wat is dat eigenlijk?
va·cu·üm1 (het ~, ~s/vacua)
- 1 luchtledige ruimte
- 2 tijdelijke afwezigheid van iets dat er behoort te zijn => leemte
De spijker op de kop dus. Als je naar omschrijving 2 kijkt, dan zie je exact de omschrijving van mijn belevingswereld. De tijdelijke afwezigheid van iets dat er behoort te zijn.... (ik had het verdomd zelf niet beter kunnen bedenken......)
Wat behoort er dan te zijn?
Mijn rede
Mijn gevoel voor relativeren
Mijn 'common sense'
Mijn gevoel voor humor
Mijn persoonlijkheid
Mijn uithoudingsvermogen
Mijn kracht
Mijn vermogen om weer overeind te krabbelen na een tegenslag
Mijn creativiteit
Mijn libido
Mijn eigenwaarde
Mijn zelfvertrouwen
Mijn vertrouwen in mensen
Mijn vermogen tot het hebben van vriendschap
Weg..... verdwenen..... waar? Ik weet het niet.
Ik was er niet bij. Althans, zo voelt het. Ik ben er niet bij. Niet bij mij. Ik kom zelfs niet eens in de buurt.
Dokter, gaat dit eigenlijk nog lang duren? 
| 