En, hoe voelen wij ons vandaag? 
Wat zal ik zeggen.... ik voel me eigenlijk wel heel redelijk. De mist in mijn kop is weer verdwenen en dat scheelt toch al gauw een slok op een borrel. Er is geen maandelijkse bloedige periode achteraan gekomen, althans, nog niet. Was het dan dus toch niet te vangen onder de noemer PMS. Je moet natuurlijk nog wel wat te puzzelen over hebben.  Anders zou het wel eens heel saai kunnen worden, en dat willen we niet....
Mijn gevoel voor cynisme viert hoogtij en af te toe speelt de gal me ook parten. Ik heb me altijd afgezet tegen bitterheid, niets is zo erg als een verbitterde sjacherijnige ouwe azijnpisser, maar af en toe kom ik daar toch wel een beetje bij in de buurt. En dat wil ik niet, beslist niet. Dus ga ik door met vechten. Met verzetten tegen die donkere wolken, ga ik door met volhouden te denken dat het ooit toch echt wel weer zal opklaren allemaal. Heus. Echt.
Zo. Een peptalk op zijn tijd moet kunnen.... | 