Moe? Nee, bekaf. Gewoon ouderwets zwaar naar de kloten.....
Er is een maar. En hele grote maar...... 
Ik ben vandaag begonnen met mijn nieuwe baantje als inval-postbezorger voor de concurrent van de TGP. Ik heb zo'n 300 poststukken bezorgd, op de fiets, in het zonnetje zonder jas, met de headphones van mijn nieuwe Nokia, luisterend naar 3FM.
Zo'n drie uur lang: fiets op fiets af, stoep op stoep af, tuinpad op en tuinpad af. Het klinkt misschien raar maar ik genoot er echt van.
Ik genoot van het weer, dat lekkere zonnetje, zonder jas naar buiten (voor het eerst dit jaar!), van het feit dat ik weer wat centjes aan het verdienen ben, gewoon, dat ik weer in staat ben om iets nuttigs te doen zonder meteen neer te vallen van ellende. En dat ik nu moe ben, nee bekaf ben, heeft gewoon een goede reden. Daarom vind ik het niet erg. Vannacht weer eens lekker slapen en hopen dat t morgen snel weer opknapt.
De bloeduitslag weet ik morgen en dat is spannend...! | 