Dat brengt mij dan op een blogje over ABBA maar ook op associatief vermogen en de belasting van herinneringen.
Ik ben bijzonder associatief ingesteld, er zijn weinig dingen die me niet aan iets anders doen denken. Daardoor zijn er heel veel dingen 'levend' aanwezig in mijn leven. Ook al zijn die al lang schijndood. Of begraven.
Bij voorbeeld: ABBA
Mijn eerste muzikale liefde had ik voor Abba. Met welk liedje het begon kan ik me echt niet meer herinneren, helaas zijn wel meer herinneringen uit mijn jeugd verloren gegaan aan 'het gebrek tot gelukkig wegschrijven'. Dat geheel terzijde want dit gaat over Abba. Er zijn liedjes van Abba waar ik binnen 3 secondes tranen van in mijn ogen heb. Nee, niet omdat ze slecht zijn! Omdat ze me raken tot op mijn bot. Tot op mijn kraakbeen. En waarom dat is? Dat heb ik nimmer ιcht kunnen achterhalen.
Ik playbackte Voulez Vous in de eerste klas van de Mavo en vroeg de leraar Frans de titel te vertalen. Hij slaagde daar niet echt in. Voulez vous: wilt u. Ja maar meester, wat bedσelen ze daar dan mee?
Oh wat was ik onschuldig....... ik was het ιcht, want ik heb vergelijkingsmateriaal opgedaan in al die volgende jaren.... Als bijkomend voordeel kan ik Voulez Vous nog (bijna) van woord tot woord meezingen.
"Voulez-Vous"
People everywhere A sense of expectation hanging in the air Giving out a spark Across the room your eyes are glowing in the dark And here we go again, we know the start, we know the end Masters of the scene We've done it all before and now we're back to get some more You know what I mean
Voulez-vous (ah-ha) Take it now or leave it (ah-ha) Now is all we get (ah-ha) Nothing promised, no regrets Voulez-vous (ah-ha) Ain't no big decision (ah-ha) You know what to do (ah-ha) La question c'est voulez-vous Voulez-vous...
I know what you think "The girl means business so I'll offer her a drink" Feeling mighty proud I see you leave your table, pushing through the crowd I'm really glad you came, you know the rules, you know the game Master of the scene We've done it all before and now we're back to get some more You know what I mean
Voulez-vous (ah-ha) Take it now or leave it (ah-ha) Now is all we get (ah-ha) Nothing promised, no regrets Voulez-vous (ah-ha) Ain't no big decision (ah-ha) You know what to do (ah-ha) La question c'est voulez-vous
And here we go again, we know the start, we know the end Masters of the scene We've done it all before and now we're back to get some more You know what I mean
Voulez-vous (ah-ha) Take it now or leave it (ah-ha) Now is all we get (ah-ha) Nothing promised, no regrets Voulez-vous (ah-ha) Ain't no big decision (ah-ha) You know what to do (ah-ha) La question c'est voulez-vous Voulez-vous...
Voulez-vous (ah-ha) Take it now or leave it (ah-ha) Now is all we get (ah-ha) Nothing promised, no regrets Voulez-vous (ah-ha) Ain't no big decision (ah-ha) You know what to do (ah-ha) I can still say voulez-vous
Voulez-vous (ah-ha) Take it now or leave it (ah-ha) Now is all we get (ah-ha) Nothing promised, no regrets Voulez-vous (ah-ha) Ain't no big decision (ah-ha) You know what to do (ah-ha) I can still say voulez-vous
If you know what I mean..... Aha... Aha.... Aha.....
Het album 'The Visitors' deed zσveel met me, het zou kunnen dat dit het begin van mijn chronische depressie inluidde. En dan maak ik dus echt geen geintje.... Ik voelde zσ mee met de teksten en de intenties waarmee die teksten geschreven werden maar verstond niet voldoende engels om te weten waar het precies over ging.
Om dat te veranderen vroeg ik mijn moeder de tekst van bijvoorbeeld Slipping through my fingers te vertalen...
Schoolbag in hand, she leaves home in the early morning Waving goodbye with an absent-minded smile I watch her go with a surge of that well-known sadness And I have to sit down for a while The feeling that I'm losing her forever And without really entering her world I'm glad whenever I can share her laughter That funny little girl Slipping through my fingers all the time I try to capture every minute The feeling in it Slipping through my fingers all the time Do I really see what's in her mind Each time I think I'm close to knowing She keeps on growing Slipping through my fingers all the time Sleep in our eyes, her and me at the breakfast table Barely awake, I let precious time go by Then when she's gone there's that odd melancholy feeling And a sense of guilt I can't deny What happened to the wonderful adventures The places I had planned for us to go (Slipping through my fingers all the time) Well, some of that we did but most we didn't And why I just don't know Slipping through my fingers all the time I try to capture every minute The feeling in it Slipping through my fingers all the time Do I really see what's in her mind Each time I think I'm close to knowing She keeps on growing Slipping through my fingers all the time Sometimes I wish that I could freeze the picture And save it from the funny tricks of time Slipping through my fingers... Slipping through my fingers all the time Schoolbag in hand she leaves home in the early morning Waving goodbye with an absent-minded smile...
Waarom ik dat deed? Ik zweer dat ik dat niet weet. Ik kan alleen bedenken dat ik de sfeer aanvoelde, dat mijn moeder er moeite mee had, met mij als puber en mijn ontwikkeling, met mijn vragen zonder antwoorden te kunnen geven, met mijn onmacht die daar mee tegelijkertijd haar onmacht was.
De tranen die de vertaling mijn moeder opleverde, zal ik nooit meer vergeten. De tranen van mezelf, bij het horen van dit liedje ook niet...
Een schoolvoorbeeld van 'how two people who failed to meet........'
En niet in de minste plaats vanwege mijn vader, die mijn lievelingsmuziek steevast afdeed als Ah bah! en dat nog meende ook.
Hij is vandaag (zonder tegenbericht) 64 jaar geworden. De reden dat wij dat niet samen vieren en in de toekomst ook niet meer zullen doen mag na dit stukje hopelijk duidelijk zijn.
Those were the days indeed, they were. For in our hearts the dreams are still the same. (k)
27 April 2006 - abba
Posted by 100% Mike
Hahaha, en wat een lol dat de meesten NU abba wel helemaal te gek vinden en bijna iedereen een Cd van hen in huis heeft.
Een ding is zeker: je vader vergeet je nooit meer als ie abba hoort.
Ook ik werd er destijds mee gepest, maar whatever..
En nu: iedereen kent Dancing Queen. Ik kan soms niet nalaten dan er fijntjes een opmerking over te maken.
Tat. Vrouw. Tikt graag. Tukker. Wereldburger. Bouwjaar 1968. Leeuw. Bitch. Aap. Anglofiel. Fijnproever. Grote mond. Klein hartje. Fel.Defecte schildklier. Enqueteur. Postcrosser. Lui. Foodie. Kritisch. Ezelverzamelaar.
Woont met manlief, om-de-week-stiefdochter Kwebbel (10) en 3 katten in een keurig dorpje vlakbij de Linde, in een keurig rijtjeshuis in een keurige buurt.
Aha... Aha.... Aha..... 
