Misschien komt het door het warme weer. Misschien komt het door de slechte kwaliteit van 'slaap' per nacht. Misschien door dit of misschien door dat. Ik weet niet hoe het komt dat ik weer zo moe-moe-moe ben. Wat ik wel weet is dat ik het vreselijk zat ben om me steeds af te vragen hoe het zou komen dat ik zo moe ben. Is dat ook een acceptatie proces? Gewoon moe zijn zonder je je er erg druk om te maken?
Vanochtend heb ik de wekker gezet, ben opgestaan, heb een kop thee gedronken en mijn afspraak van 11 uur ruimschoots nagekomen. Heerlijk weer, ik voelde me redelijk goed. Op tijd weer thuis om Kwebbel uit school te halen. We hebben samen buiten een lekker broodje gegeten en daarna heb ik haar naar haar beste vriendinnetje gebracht. Met de moeder van beste vriendin zitten praten over allerhande zaken. Soms tref je iemand met wie je direct een bepaalde klik voelt. Zij is zo iemand. Wat onwennig ben ik er wel mee, een nieuw sociaal contact opdoen. Ik vind het heel erg leuk maar heb ook reserves, merk ik. Van kleins af aan ben ik iemand geweest die een beetje de kat uit de boom kijkt en dat ben ik altijd wel gebleven. Ongeduldig ben ik ook altijd gebleven trouwens. Want heel veel dingen moeten eerst groeien. En dat weet ik ook best.....
Na het leuten heb ik thuis nog de vaat gedaan en het huis gezogen, al met al toch weer een redelijk productief dagje.
Er komen flarden van onderwerpen voor dit blog voorbij gedurende de dag, maar ik moet ze echt opschrijven want ik ben weer behoorlijk hypo-dement. Daarbij ben ik sinds afgelopen weekend ook al behoorlijk inspiratieloos. Ach, het komt vanzelf wel weer  | 