Ik haal de kleine meid uit school om 11:45. Vandaag is dι grote dag. Al ruim een jaar zit ze op 'streetdance' of zoals het officieel voor haar leeftijdsgroep nog heet: bewegen op muziek (bom). Er is lang naar uit gekeken maar vanavond is het dan eindelijk zo ver: vertonen wat je kunt voor een groot publiek! De uitvoering!
Kwebbel achterop de fiets.. als ik haar vraag of het leuk was op school antwoordt ze enthousiast, zoals altijd. Jα het was leuk!  En nu dan, vraag ik, wat doen we vandaag nog meer? Streetdance uitvoering!! volgt er met evenveel enthousiasme... ιindelijk gaat het dan gebeuren! Op de vraag of ze al nerveus is duikt ze theatraal weg, kin naar beneden en een giechel.... jahahahajaaaa
We hebben nog een hele middag te doden, haar vriendinnetje is net een jaar ouder en moet op vrijdagmiddag nog wel naar school. Kwebbel niet, die heeft iedere woensdag- en vrijdagmiddag vrij. "Hoe laat komt mijn vriendin? Duurt het nog een uurtje?" De vragen blijven komen. Ik zit weer eens met mijn kont op de pc-stoel en bedenk me dat ik wel eens wat leuke dansen op YouTube kan zoeken. Altijd dat opvoedkundige gedoetje bij mij, ik weet ook niet hoe dat komt maar het lijkt er sterk op dat ik een kind altijd iets probeer te leren of mee te geven. Zo ook nu.... we kijken naar buikdansen (waarop Kwebbel zeer enthousiast haar eigen buik op en neer beweegt, en het ziet er echt niet verkeerd uit!  ) We kijken naar de Flamenco. Dan de Limbo.... die maakt indruk! Tenslotte de Riverdancers met tapschoenen.... "hoe heten die schoenen...? Oh..." ik zie dat ze teveel info heeft ontvangen en laat haar gaan, terug naar d'r eigen kamertje met d'r eigen muziek en eigen wereldje. Dan, eindelijk komt haar vriendin en spelen ze vadertje-moedertje alsof hun leven er van af hangt 
Aan het eind van de middag is beppe gearriveerd en ook paps is op tijd thuis vandaag. Gelukkig! We eten lekkere pannekoeken (nee, panneNkoeken zijn in dit huis taboe!  ) Dan is het echt zover: Kwebbel moet aantreden. Ik ga met schoonmama nog even wat boodschapjes doen en we zijn dan uiteindelijk ook maar nιt op tijd voor werk in uitvoering! Ze liggen voor op schema!
Het hele clubje komt naar voren in de gymzaal van het dorp en als ze beginnen merk ik een emotie bij mezelf die ik nog niet echt kende. Ouders barsten vaak in tranen uit bij het aanschouwen van hun kind dat voor de eerste keer in de spotlights staat. Ik had exact hetzelfde! Ik schoot echt vol bij het aanschouwen van mijn kwebbeltje. Oh wat was ik trots! Die kleine heeft echt een lekker gevoel voor ritme en was een van de weinige meiden die precies in de maat danste met de juf, die aan de zijlijn meedeed als een echte coach. Petje af en applaus voor de kleine maar veelbelovende streetdancers!  
Helaas beschikken wij niet over een digitale videotoestand maar we hebben wel een antieke digitale camera waarmee je ook hele korte (15 sec.) filmpjes kunt maken. Hieronder vind je er twee, om een indruk te krijgen van wat ik bedoel.
Streetdance 2006 #1
Streetdance 2006 #2 | 