Sinds mijn puberteit ben ik dol op olijven. Met dank aan mijn moeder die deze vreemde groene en zwarte kersen vaak in huis had. Telkens wanneer ze ze at deed ze dat met zoveel smaak en 'hmmmmmm' geluiden dat ik op een gegeven moment wel overstag mσest...  Ik kocht ze dan vaak in van die plastic zakjes, groene olijfjes op water, meestal zonder pit met een stukje paprika in het gat, piment noem je dat:
Later leerde ik ook de zwarte variant kennen. De zogenaamde Perlas de Guadalquivir. Wat een sprookjesachtige naam voor zo'n lekkernij.! Echte zwarte parels in een prachtig blikje. Ze komen uit een streek in Zuid Spanje en zijn genoemd naar een rivier, de Guadalquivir inderdaad...... De rivier voert door Cσrdoba en Sevilla. Veel Spaanser kun je het ook haast niet verzinnen.
Mijn reis naar Griekenland, nu alweer ruim 12 of 13 jaar geleden, was naast een fantastische vakantie ook een culinaire ontdekkingsreis. Het leek wel of αlles er lekkerder was... het brood, de kaas, de feta, de yoghurt, het vlees, de spinazie, de tonijn, de honing , de omeletten, het bier en natuurlijk de olijven! De een smaakte nog beter dan de andere. Sindsdien ben ik steeds kritischer geworden op olijven. Die zakjes met groene prutolijven met een klein rood dingetje in het midden koop ik alleen nog als er echt geen andere mogelijkheid is. De grote blikken (Baktat) met olijven van de Turkse toko zijn me vaak veel te hard en de smaak is bepaald niet constant.
Het summum in olijvenland is de Kalamata olijf. De typische ovaal vorm, zoals een echte olijf eruit hoort te zien. Een kleur varierend van dieprood via groengrijzig naar donkerbruin tot zwart. De smaak? Die kan ik maar met moeite omschrijven..... intens maar toch zacht, niet bitter, niet zuur, precies goed.. De griekse restaurants hebben vaak alleen dit soort olijven op het menu staan. En terecht. Ook onze spetterende woonplaats had een Griek. Tot voor kort, want helaas zijn ze verhuisd en moeten wij voor een gezonde portie Gyros met Kalamata olijven een heel stuk rijden. Jammer dus. De supermarkt kan je ook wel aan Kalamata olijven helpen maar dan wel tegen de hoofdprijs. Een bakje met daarin naar schatting 15 tot 20 kalamata olijven (uitlekgewicht 100 gram inclusief pit, dus tel maar na) kost je maar liefst 2,29.
Ook vandaag moest ik weer wat boodschappen doen, we gooien wat vleesachtigs op de BBQ vanavond en maken het ons niet moeilijk. Tenslotte zijn er ook nog wat voetbalwedstrijden te volgen en misschien komt een duik in het zwembad ook nog wel aan bod. Dan zal er trouwens nog eerst wel wat warm water bij moeten...
In de supermarkt zie ik vanuit een ooghoek de bekende (Epifine) bakjes met olijven staan. Ik ken ze, want af en toe koop ik zo'n bakje. De prijs vind ik echt belachelijk hoog en ik koop ze dan ook alleen maar als de verleiding het wint van de portemonnee. Maar die bakjes staan in de het aanbiedingsvak... als een stier op een rode lap vlieg ik erop af. Op het prijsje staat 0,99. Ik kijk nog eens goed, zoekend naar addertjes in of onder het gras. Het blijkt al snel de datum te zijn. Daar zijn deze olijven binnen twee weken overheen. Maar in olie heb ik nog nooit iets zien bederven dus met het grootste gemak gooi ik 5 bakjes Kalamata olijven in mijn mandje. Dαt wordt smullen dit weekend!  Een koel drankje, een verkoelend badje binnen handbereik en mijn schat aan herinneringen..... Ik droom weg naar verre oorden. Waar oude Griekse dametjes met een ezeltje de nieuwe oogst Kalamata olijven naar binnen brengen om mij een plezier te doen.... 
|
