Voor sommige mensen is het een hobby: lezen. Dat was het voor mij ook. Er ging geen nacht voorbij zonder ik eerst lekker een paar bladzijden gelezen had in een of andere roman. Op de lagere school vond ik het al erg leuk om Pinkeltje te lezen. 'De kleine Lord', Dik Trom, het standaard jeugdrepertoire. Daarna het complete Pietje Bell verhaal, ondanks dat kinderen in mijn klas vonden dat ik jongensboeken las. Thea Beckman moest ik natuurlijk ook hebben, "Kruistocht in Spijkerbroek". "Mijn vader woont in Braziliλ" maakte diepe indruk.
Het echte werk begon met de verplichte boekenlijst op de middelbare school. Het dagboek van Anne Frank, werk van Jan Cremer, van Wolkers, van 't Hart. Een poosje las ik met plezier de verhalen van Herman Pieter de Boer. Ik las detectives, boeken uit de bieb die ik beoordeelde op hun kaft, ik las alles wat los en vast zat. Ik was goed in lezen en voor het mondeling examen Nederlands besprak ik een boek dat mijn leraar niet eens kende! Voor het examen onderdeel luistervaardigheid kreeg ik een cijfer dat nog niemand in de geschiedenis van die school gekregen had voor dat vak. Namelijk een 10.... 
Daarna ontdekte ik John Irving en aan zijn boeken raakte ik verslingerd. Ik heb ze allemaal in bezit en bνjna allemaal gelezen. Daarbij kwam Isabel Allende, ik liet me meeslepen met haar prachtige en vaak ontroerende verhalen. Ik ontdekte Connie Palmen pas met I.M. Haar overige boeken hebben me op een of andere manier niet kunnen pakken. William Kowalsky. Frank Mc Court. Tijdens een van mijn verhuizingen merkte een vriendin fijntjes op dat ze blij was dat zij haar boeken van de bieb haalde, en dan ook weer netjes terug bracht. Dat scheelt een heleboel gesjouw
Tot het niet meer ging, dat lezen. Ik las een halve bladzijde en de volgende avond datzelfde stukje nog een keer omdat ik niet meer wist wat ik gelezen had. Het werd steeds erger en ik heb het op een bepaald moment gewoon opgegeven. Ik mis de concentratie. Ik raak niet meer gepakt door een verhaal en oh, wat mis ik dat! Het is een klassieke schildklierkwaal, dat gebrek aan concentratie. Het belemmerd me niet alleen in mijn hobbies, het werkt door in mijn dagelijks bestaan. En natuurlijk heb ik de hoop dat het allemaal wel weer op zijn pootjes terecht zal komen. Daarom was het vanmiddag een heel klein beetje feest toen ik om te sneupen* even bij de Action binnenliep. Bij de kaarten en multimappen lag een stapeltje boeken. Aan de kaft kon ik meteen al zien dat het niet de ramsj boeken uit een of andere dump partij was. Geloof me, ik heb er kijk op 
Het was niet veel, misschien zo'n 30 boeken bij elkaar. Het prijskaartje dat voor aan de plank hing maakte het in ieder geval hιιl erg interessant, concentratieproblemen of niet. Negen-en-negentig eurocent voor een roman is natuurlijk gewoon te-geef!
Ik zag daar op de stapel liggen:
-
Sneeuw in Havana van Carlos Eire.
-
Kartografie van Kamila Shamsie.
-
Kroniek van een onbegrepen liefde van Elle Eggels.
-
De Gifmeester van Liz Williams.
-
Heimwee van Murray Bail.
-
De vrouw van de tijdreiziger van Audrey Niffenegger.
-
De donkere macht van Ilona Maria Hilliges.
-
Belcanto van Ann Patchett.
En ik heb ze allemaal gekocht, naar schatting toch minimaal zo'n 100 euro bespaard... Als je een van deze boeken gelezen hebt hoor ik graag wat je er van vond!
Nu is het wachten op betere tijden waarin ik eindelijk weer eens boeken zal verslinden alsof mijn leven er vanaf hangt.....Ik kan niet wachten!
*sneupen is Fries voor rondkijken, rondneuzen.
*****
| 