De nieuwe Kwebbel-week is weer begonnen. Kind om 11:45 uur uit school gehaald, boterhammetje gegeten en gekletst. Haar vriendinnetje belde al toen we nog niet eens goed en wel binnen waren. Of ze mocht komen spelen. Uiteraard, na schooltijd. Gezellig en neem je zwemspullen mee! 
Om 12:45 uur kind weer naar school gebracht en even snel wat boodschapjes gedaan. Daarna thuis toch maar even die afwas weg zien te werken. In drie etappes vandaag. Ik voel me slecht. Echt slecht. Mijn voeten zijn zo opgezwollen dat ik zonder overdrijven alleen nog maar teenslippers aan kan. Bij iedere stap die ik zet voel ik de energie uit mijn lichaam in de grond verdwijnen. De te nemen stappen worden steeds zwaarder. De moeite waarmee dit gepaard gaat kan me panisch maken van angst. Visioenen van rollators, rolstoelen en scootmobielen scheren over mijn netvlies. Klunen voor gevorderden dus. Want als ik zit merk ik relatief weinig van die vermoeidheid. Het is echt bij fysieke 'inspanning' dat ik merk hoe slecht het met me gaat. Als ik weer ben gaan zitten, zoals vanmiddag in de luie stoel onder de parasol, voel ik weer hoe moe ik ben en zou ik wel even kunnen wegsoesen. Maar het leven gaat door dus ik haal Kwebbel weer uit school om 15:15 en bij thuiskomst trekt ze meteen haar badpakje aan om vervolgens in het water te springen. We hebben een grote opblaasband en die gebruikt ze om allerlei capriolen mee uit te halen. Soms lijkt ze een echt dolfijntje. Geweldig om te zien en zelf heeft ze ook de grootste lol. Vriendinnetje staat ook al snel op de stoep en dan begint weer een middag waterpret. Manlief is boven verwachting lekker op tijd thuis en tot grote hilariteit van de meiden springt hij in zijn onderbroek ook in het bad. Wat een pret! Hij maakt met zijn arm grote waterfonteinen. De dreun op het water doet de grond trillen, het leek wel een aardbeving! 
We zwaaien het vriendinnetje uit en dan zie ik een blauwe auto achter die van mij parkeren. Het is onze vriend uut Grunn die even spontaan langs komt voor een bakkie. Met z'n viertjes zitten we even later aan tafel te kwebbelen en al snel is het tijd om te koken. Een simpel hollands maal vandaag: verse worst, aardappelen en bloemkool (met een papje). Dat smaakte goed.
Kwebbel op tijd naar bed gedurende deze laatste schoolweek. Ik merk dat ze in de weken bij haar moeder véél later naar bed gaat/mag dan bij ons. Gisteravond heeft ze eerst een stukje van Flodder (de film) gekeken en daarna moest ze douchen. De film begon om half 9, dan nog douchen etcetera. Dat moet dan dus toch al gauw half 10 zijn geweest. Ik vind dat persoonlijk veel te laat voor een meisje van 7 dat de volgende dag gewoon naar school moet. Dus hier gaat ze er lekker op tijd in, je kunt slaap dan wel niet inhalen maar ze moet toch ergens een buffertje zien te kweken. 
Morgen is het alweer tijd voor de bloedtest en dit keer prikken ze, op mijn verzoek, ook op cholesterol. Ik wil eigenlijk het liefst binnenstebuiten gekeerd worden maar de huisarts vind mijn THS waarde voorlopig nog voldoende om mijn slecht-voelen te verklaren. Geduld is het sleutelwoord. Goh, nog steeds? Of alweer.....
***** |