Meestal krijg ik de uitslag van het bloedprikken op vrijdag, als ik zelf even bel. Om half 11 ging de telefoon. Mijn huisarts. Dat is geen goed teken. En mijn vermoedens worden bevestigd.
"Ik snap niets van die schildklier van jou, de waarden zijn verslechterd in plaats van verbeterd." zegt ze. Ik schrik er eigenlijk niet zo van.... Ben allang blij dat ze zo eerlijk is en geen schone schijn zit te faken. Ik vertel haar dat ik zelf ook al het idee had dat 't niet goed is. Maar ze weet het verder niet... "Ik weet 't niet meer en ik ga eerst even in overleg met de internist." Ze belt me voor het weekend terug met, hopelijk, een oplossing.
Eigenlijk ben ik ook niet verbaasd. Ik weet nu in ieder geval zeker dat de signalen die mijn lijf me geeft ook echt uit mijn lijf komen en geen spinsels van ergens tussen mijn oren zijn. Ook het gevoel een placebo te slikken kan ik nu ergens op baseren. De huisarts moet er een beetje om grinniken als ik dat vertel.
Twaalf weken geleden: THS 7,1 na 75 mcg Euthyrox (moet richting 1,0)
T4: 17,3 (moet richting 20)
Zes weken geleden: TSH 7,0 na 100 mcg Euthyrox
T4: 17,3
Vandaag: TSH 8,2 na 125 mcg Euthyrox
T4: 15,4
Geen wonder dus, dat ik me slecht voel. Het zal ook eens een keer gewoon volgens het boekje gaan, zoals de rest van mijn leven...  Terwijl het in het begin met ophogen heel goed ging, ik snap werkelijk niet waar het nou weer mis gegaan is. Ik heb geen dingen anders gedaan.
Het enige lichtpuntje is dat mijn cholesterolwaarden goed zijn.
To be continued.... | 