Echt knudde vandaag. Het begon al met wakker worden. Dat ging eigenlijk niet. Ik heb er anderhalf uur over gedaan om zover te komen dat ik echt ging opstaan. En dat ook alleen maar omdat Kwebbel het zo gezellig vind om de eigengemaakte croissantjes in elkaar te knutselen en op te eten.
Ze is vanmiddag voor twee weken vertrokken naar haar moeder. Ik moest dus wel even met fatsoen afscheid nemen. Verder heb ik niets noemenswaardigs gedaan. Ik heb met mijn voeten in het zwembad gestaan maar kon het niet opbrengen om verder te gaan. Ik heb languit op bed een paar bladzijden gelezen. Ik heb continu in hangstaat op mijn computerstoel gehangen en het nieuws zitten scannen voor de website waar ik newsposter ben.
Alles wat ik eet komt er binnen 10 minuten weer erg vloeibaar uit aan de andere kant. Ik ben doodmoe. De trap op is al een opgave. Mijn lijf voelt erg pijnlijk. Je kunt het vergelijken met de griep, als je die onder de leden hebt doet je hele lijf ook pijn. Zo voel ik me vandaag dus.
Ophogen is een noodzakelijk kwaad  | 