Er is toch weer duidelijk sprake van een ommekeer in mijn fysieke gesteldheid. Was ik vanmiddag al druk met het lappen van de ramen, nu sta ik opeens de wastafel in de douche schoon te poetsen, een kastje in de keuken uit te mesten en het gasstel te boenen. Ik verzamel de was en merk dat ik steeds trek heb om iets te eten.
Wat een tegenstelling met de afgelopen weken, waarin ik alleen de dingen deed die ik mσest doen als het echt niet anders kon. Uiteraard weet ik (weer) niet hoelang deze opleving dit keer zal duren. Ik kan 'm ook niet verklaren. Het enige dat van invloed zou kunnen zijn is de eisprong. Toch ook wel weer een behoorlijk hormonale kermis. Eigenlijk moet ik eind van deze week mijn bloed weer eens laten prikken,(maar volgens mij is mijn huisarts nog niet terug van vakantie) ik ben nog niet eerder zσ nieuwsgierig naar de uitslag geweest.
Hopelijk is het eind van het ophogen nu wel in zicht, want het zit me helemaal niet lekker dat ik zo'n hoge dosis Euthyrox naar binnen moet werken iedere dag. Het geeft je uiteindelijk een verhoogd risico op ostheoperose en bij dat idee, plϊs de visioenen van een scootmobiel en het minumum aan verbetering in mijn conditie tot nu toe, word ik over het algemeen niet erg vrolijk. Aard van het beestje 
Tussendoor bedenk ik allerlei blogjes in mijn hoofd, die ik dan ook meteen wil uitvoeren.
Zo zie je: wat in het vat zit verzuurt dus ιcht niet! 
| 