13 September 2006 - Communicatieoorlog

M’n voorraad pillen van 175 mcg is bijna op. Pilletjes van 150 mcg en 125 mcg heb ik nog wel, dus ik belde de praktijk om te vragen of ik een paar pilletjes van 25 mcg erbij kan krijgen zodat ik het ermee redt tot ik weer naar de huisarts moet. Pragmatisch als ik ben denk ik hier goed aan te doen. De assistente overlegt even met de huisarts en deelt me dan mee dat ik de pillen de volgende dag bij de apotheek kan ophalen. Ze zal er dan wel even een uitleg bij doen. Anders denkt de apotheek dat mijn dosis plotseling verandert is van 175 naar 25. Prima.

Ik ga naar de apotheek en ben zowaar de enige in de zaak. Dat komt eigenlijk niet voor. Meteen aan de beurt dus! Ik zeg dat er een recept voor me klaar zou liggen en even later komt de dame met mijn doosje pillen. Ze zegt; ‘Oh ik zie dat u nu op 25 microgram zit?’

Met grote ogen kijk ik haar aan. Mijn mond al open om het hele verhaal te gaan uitleggen hoor ik mezelf met een geveinsde glimlach zeggen: ‘Ja hoor, dat klopt. Bedankt!’ en loop de zaak uit.

Met de hoeveelheid miscommunicatie tussen mensen onderling is het een waar wonder dat er niet in alle landen, in alle steden en alle dorpen, tussen alle mensen oorlogen uitgevochten worden.

Om met Blof te spreken:

Ik heb altijd geweten dat zonder eten
Niemand ooit echt goed kan zijn
Ik heb altijd vermoed dat wie zijn dingen doet
Een oorlog voert maar in het klein

Ik heb altijd gedacht dat de krachten
Die me drijven de mijne moeten zijn
En ik heb altijd gezegd dat als je vecht
Je niet meer bang moet zijn voor bloed en pijn*

Bij gebrek aan dit nummer op YouTube; laten we dansen...En een beetje huilen. 'k Voel me zo weemoedig.

Blof - Dansen aan zee

* Uit het nummer 'Boven'