Overal zie en hoor ik dat bandje. En ik vergeet 't steeds, of 't nou Sister of SisterS is. Never mind....
I don't feel like dancing. I actually feel like Campari. Bitter Sweet.
Ik lust geen Campari (te bitter inderdaad) maar voel me met regelmaat in die spagaat van goed en kwaad, of waar het dan ook in de vergelijking maar om gaat.
De dichteres des Vaderlands zal ik wel nooit worden. Laat ik dan nog maar een 'nickel' in de jukebox gooien, mijn gedachten niet meer foucssen op de bloeduitslag van morgen en een beetje melodramatisch meetappen met mijn rechtervoet. Hey Mr DJ. Put a record on... I wanna dance with my baby....
Ik las vandaag een artikel in de Nieuwe Revu over de notorious Scissor Sisters (ja ok, inmiddels weet ik het dan wel hoor, dat het meervoud is) waarin de enige dame in het gezelschap claimt een transseksueel te zijn, gevangen in een dameslijf. De leadzanger een halfbroer heeft die niet naar de shows durft te komen uit angst besmet te raken met het homo-virus. De rest van de band ons informeert over het feit dat vrijwel iedere amerikaan een homofoob is. Wat is het toch een vreemd land.... "Only in America: ladies and gentlemen.... !!"
hele leuke plaat en tjah ikwas natuurlijk wel dubbel geintreseerd toen ik het verhaal van die band hoorde gezien ik zelf transseksueel ben maar het is een heel leuk nummer
groetjes
Tat. Vrouw. Tikt graag. Tukker. Wereldburger. Bouwjaar 1968. Leeuw. Bitch. Aap. Anglofiel. Fijnproever. Grote mond. Klein hartje. Fel.Defecte schildklier. Enqueteur. Postcrosser. Lui. Foodie. Kritisch. Ezelverzamelaar.
Woont met manlief, om-de-week-stiefdochter Kwebbel (10) en 3 katten in een keurig dorpje vlakbij de Linde, in een keurig rijtjeshuis in een keurige buurt.
