Het is al even na middernacht. In de huiskamer is het 23 en een halve graad Celcius. In het computerhok is het waarschijnlijk nog iets warmer vanwege de draaiende PC. Het zweet staat weer op mijn voorhoofd en ik ben de hele dag al weer aan de diarree. Geen goed teken dus. Maar nog steeds zie ik geen verbanden tussen al die ongemakken en de schildklier. Geen verbanden betekent ook dat ik niet weet wat ik zou moeten doen om bijvoorbeeld zweten te voorkomen. Als ik nou zeker wist dat het me zou helpen om iedere avond om 23 uur in bed te liggen dan zou ik dat doen. Maar als ik om 23 uur in bed ga liggen is het enige resultaat dat ik me heen en weer blijf draaien in de hoop in slaap te vallen, daarvan zo onrustig word dat ik ervan ga zweten en vervolgend om een uur of drie 's nachts niet meer weet waar ik het zoeken moet.
Moe ben ik toch wel, of ik nou veel of weinig slaap. Daar ben ik inmiddels al wel een beetje aan gewend geraakt. Helemaal wennen doet het nooit want ik voel nog steeds wat schuchtere, tegenspartelende agressie op de achtergrond. Maar over het algemeen genomen denk ik wel dat ik mijn zieke schildklier wat beter kan hanteren dan een half jaar geleden. En dat is toch wel iets om even bij stil te staan.
Hopelijk wijst de bloedtest morgen ook iets positiefs uit! | 