Raar hoor, hoe het menselijk lichaam in elkaar zit en hoe psyche en lijf op elkaar afstemmen.
Want sinds ik de bloeduitslag heb, en dus zwart op wit dat het een stuk beter met me gaat, gáát het ook een stuk beter! En dan vooral tussen de oren. De afgelopen drie keren was de bloeduitslag ronduit slecht te noemen en vroeg mijn huisarts me 'of ik de pillen wel slik'. Ik heb daar wel over in gezeten, vroeg me vaak af welke doemscenario's die schildklier nog voor me in petto zou hebben.(Enfin, dit blog is daar het bewijs van...)
Niet dat alles nu koek en ei is, ik ben er nog lang niet, in tegenstelling tot wat de stagiare van de huisarts me deed geloven. Maar het begin is er weer. Er is weer uitzicht, weer perspectief en ik heb letterlijk weer lucht. Daardoor waarschijnlijk ook meer energie. Mag dit nog even zo doorgaan alstublieft? 
| 