Mijn schoonmoeder heeft weer kastanjes op tafel gezet. Ganzen trekken al 'gakkend' in V-vormen voorbij. Bladeren vallen en de ramen zijn beslagen. Er is geen ontkomen meer aan, de herfst is nu echt begonnen.
Ik ben er niet rouwig om, zo langzamerhand begin ik te beseffen dat deze voorspelbare veranderingen te vergelijken zijn met het yin-yang principe. En ieder seizoen heeft zijn charmes dus ik ga er gewoon eens van genieten in plaats van over zitten kniezen. Door dat laatste te doen zie je namelijk niet hoe prachtig mooi die boom zijn blaadjes kan kleuren voor hij ze verliest. Hoe lekker het is om weer helemaal onder je dekbed te kruipen omdat het 's nachts niet meer zo warm is. Hoe gezellig het is als alle poezen opeens weer binnen komen slapen. Hoe lief dat kinderliedje was;
Herfst herfst wat heb je te koop
Honderdduizend bladeren op een hoop
| 