"Je bent altijd welkom en jullie krijgen de sleutel!" zei hij tijdens het eerste weekend dat we het huis kwamen bewonderen.
Tijdens onze vakantie in dat huis kregen we geen sleutel. Ik ga er niet om vragen, dat 'doe je niet'.
Er was ook een neefje van haar kant van de familie te logeren, drie nachten. Niet meteen het gezelligste jongetje dat ik ken. *understatement of the year*
Toen ik belde om te vragen of we een nachtje konden blijven slapen omdat we op zondagochtend redelijk vroeg in Amsterdam moesten zijn, kon dat niet. Er waren al vrienden te logeren. (Dat er dan nσg een logeerkamer vrij was hoef νk toch niet te zeggen....?)
Toen ik hoorde dat haar ouders er ook zouden zijn op eerste kerstdag probeerde ik mijn schouders op te halen.
Toen ik vroeg of we tweede kerstdag ook nog een nachtje konden blijven zodat we op derde kerstdag meteen al vlak bij Amsterdam waren moest dat eerst overlegd worden want 'we willen ook even niks'. Je hoeft ons niet te vermaken, zei ik nog, wij redden ons wel. Maar intussen had ik al besloten om een hotelletje of iets anders te zoeken in Amsterdam.
Toen ze gisteravond belde en bij de gratie Gods vertelde dat we dan, nou vooruit dan maar, ook wel op tweede kerstdag mochten komen hoefde het opeens niet meer van mij. Er knapte iets en ik weet niet of dat nog zal aangroeien....
Familie. What a joy  | 