Het bed was echt keihard en zorgde helaas bij ons allebei voor wat bijzonder stijve rugspieren. We waren al om 9 uur klaar voor een nieuw dagje Mokum. Allereerst maar weer naar het Waterlooplein waar bleek dat 9 uur ook voor de uitbaters van tweedehandsrommel wat aan de vroege kant is. De helft van de kraampjes waren nog leeg en de andere helft was bezig met opbouwen. Maar ook hier heeft modernisering toegeslagen en oude lappen op de grond met uitgestalde waar vind je er niet meer. Alles is keurig georganiseerd, om de vijf meter staat een hashgerelateerde spullenkraam en om de 15 meter staat een frietkraam. Toch was het leuk om weer even te zien. We hebben bij wijze van ontbijt een kop thee en een kop koffie gedronken en zijn daarna weer naar het hotel gelopen.
Onderweg nog even een familiepak zakdoekjes gekocht om onze snotterneuzen mee te behandelen en een lippenbalsem voor de door kou geteisterde bekkies.
Het uitchecken ging snel en via de haven zijn we weer naar het Centraal Station gewandeld en hebben onze bagage in een kluisje gestopt. Met de tram naar het Museumplein, ook daar lag een kunstijsbaan. Via de P.C. Hooftstraat zijn we weer naar de Rozenstraat gegaan om een bezoek te brengen aan KitschKitchen, onder andere bekend van de kleurrijke plastic tassen. Een illusie armer want de prijzen van deze spullen in deze vreselijk leuke winkel lagen echt vιr boven het budget. Jammer. Een herkansing na dat nachtje in het Americain 
Dan maar een kop koffie en een broodje bij 'Broodje Mokum', een origineel ouderwets Amsterdams koffiehuis, aan het interieur was de laatste 50 jaar geen stuiver meer uitgegeven. Ik hou daar wel van... Het is een begrip in de Jordaan, de broodjes waren dik belegd en heerlijk.
Via het Anne Frankhuis, waar een rij van, ik gok, honderd mensen stonden te wachten om naar binnen te mogen zijn we door de Jordaan gelopen. Het moet daar 's zomers erg gezellig zijn met terrasjes en leven op straat maar dat was het nu niet echt. Eerder uitgestorven en vooral ook weer koud. Na de Jordaan kwamen we terecht in de Haarlemmerstraat waar het wat gezelliger wandelen was. Er zit een geweldige speciaalzaak in olie, azijn en mosterd, Meeuwig. "Check your oil" luidt het advies op de tas waar je je spullen in meekrijgt. We zijn met een potje biermosterd en een blikje sardienenpatι de deur weer uitgegaan, ook hier waren er budgetaire bezwaren tegen meer aankopen. Helaas.
Om nog een heel dringend zaakje van mijn verlanglijstje te kunnen schrappen moesten we wιιr naar Chinatown op de Zeedijk. Bamisoep ... Het is een verslaving en ik schaam me er niet eens voor. Het begon met bovenstaande website die ik bij toeval vond, daarna heb ik wat van die soepjes in de supermarkt gekocht en was ik verkocht. Sindsdien ben ik altijd en overal op zoek naar nieuwe merken, smaakjes en soorten, om ze te proberen. En ook bij deze chinese supermarkt ging ik als gelukkig mens de deur uit, met een zak vol 'goodies' waaronder eindelijk eens een echte kom met deksel. Van plastic weliswaar maar het is al wat.
Recht tegenover de plek waar we eergisteravond Dim Sum aten staat de enige echte Chinees Boeddhistische tempel van Nederland en je mag er gewoon naar binnen. Je mag zelfs je schoenen aanhouden staat er op een bord bij de ingang.
Voor iemand die nooit buiten Europa geweest is, zoals ik, blijft het bij plaatjes kijken maar hier kun je dus eens met eigen ogen zien hoe een boeddhistische tempel er van binnen uit kan zien.
Nog een biertje op de Wallen, de sfeer opsnuiven, opslaan in het herinneringenplekje en toen weer met de trein naar Friesland. En als je dacht dat je in Amsterdam alles kunt verwachten dan heb je gelijk. Kijk maar 's goed....
| 