N.a.v. de begrijpelijke vraag 'Wat is Cytomel' maar even een toelichting. Cytomel is een merknaam voor Lyothyronine, een stofje dat de schildklierwerking verbetert. Het werkt vanuit een andere invalshoek als mijn dagelijkse pilletje Euthyrox, waarvan de werkzame stof bestaat uit levothyroxine.
De schildklier regelt allerlei stofwisselingsprocessen in je lichaam en bestaat uit twee soorten hormonen: het T3-hormoon Lyothyronine (Cytomel dus) en het T4-hormoon Levothyroxine (bijv. Euthyrox of Thyrax)
Wanneer je het lichaam voldoende hebt aangevuld met het T4 hormoon maar je hebt nog steeds last van allerlei dingen, die je dan de zogenaamde restklachten noemt, kun je overwegen om naast het T4 ook een geringe hoeveelheid T3 te gaan slikken. Je moet dan wat minderen met T4 zodat de T3 zijn werk goed kan doen. T3 heeft exact dezelfde werking als het natuurlijke hormoon.
Veel artsen staan niet te trappelen om dit middel voor te schrijven. Waarom dat zo is weet ik eigenlijk niet. Het zou kunnen dat de bijwerkingen hierin een grote rol spelen.
Klik hier voor een apothekers uitleg waarvan ik hierboven al één en ander heb overgenomen.
Een andere optie is vitamine B12. Een gebrek hieraan veroorzaakt een groot aantal symptomen die je ook vaak ziet bij Hypo's. Ik heb me al twee keer laten prikken op B12, afgelopen zomer. De eerste keer lag dit rond de 300, de tweede keer rond de 265. De referentiewaarden liggen grofweg tussen 150 en 800, met 150 als minimum. De huisarts vond het niet nodig om het B12 vaker te prikken aangezien dit binnen de normen lag, maar logica leert dat als de afname in bovenliggend tempo heeft doorgezet, ik nu met een ernstig tekort aan B12 zit. Met alle gevolgen vandien.
Tja en dan hebben we nog een scala aan opties die aan je geestesoog voorbij trekken als je in je leven al eens wat vaker met allerlei enge ziektes bent geconfronteerd. Ik zal niet zeggen dat ik een Hypochonder ben. Hypo is al erg genoeg. Maar kennis maakt macht. In dit geval macht over je 'piekeren'.
Volgende week maar weer eens aanschuiven bij mijn doktertje. Wie weet waar ze met haar nuchtere Friese kop weer mee aankomt. Of wat ze wegwuift onder t mom: té veel macht van het piekeren...  | 