Mijn lief (sorry dat ik hem een klein beetje veel als blogonderwerp neem maar dat is nu even niet anders) stond vanochtend om 5 uur naast 't bed. Dat weet ik omdat ik wakker was. Ik was een paar uur daarvoor, rond een uur of één, in bed gekropen en sliep sindsdien nog niet erg. Mijn algehele malaise (door PMS? zweten, woelen, piekeren, zuchten, hyperen, etc) kon geen goede nachtrust brengen. Ik ben vanochtend om 10 uur dan ook weer even terug in bed gekropen omdat ik niet van het kippevel en koud lijf verlost kon worden. Het hielp. Een beetje.
Om kwart voor 6 vanavond ontving ik sms-je vanuit Alkmaar waar de laatste loodjes van de klus zouden worden afgerond. Prima. Overwerk, hoort erbij. Maar inmiddels is het 16 uur geleden sinds zijn werkdag begon, hij is nog steeds onderweg naar huis en dat kan nog gemakkelijk een uur of twee duren.
Ik ben geen grote zeurkous (geloof ik....) maar ik moet zeggen: ik hoop dat dit niet de nieuwe maatstaf gaat worden..... | 