'Vroeger' kon ik helemaal uit mijn plaat gaan van frustratie als iemand te laat kwam zonder goede reden of zonder even te bellen. Het getuigt van een vorm van minachting en desinteresse om iemand onnodig lang op je te laten wachten. Zelf kom ik nooit te laat maar altijd iets te vroeg. Ook een tik...
Ik had een vriendin en die kwam structureel te laat. Ze kwam standaard een uur later dan afgesproken. Dat ze daarbij altijd dezelfde binnenkomer 'Sorry maar ik stink volgens mij ontzettend naar knoflook' had maakte het er niet beter op. Ik werd bij voorbaat al boos als we iets met haar hadden afgesproken.
Inmiddels ben ik wat milder, niet iedereen is even goed in time-management en wanneer je dat weet, ach, dan neem je een uitspraak als ' rond een uur of drie' gewoon met een korrel zout. Of met een uur extra. Het lullige vandaag (vaderdag) is wel, dat we zitten te wachten op Kwebbel, die door moeder voor de deur zou worden afgezet 'rond een uur of drie.'
Kwebbel zelf kan nog steeds geen klokkijken maar daar ben ik ergens ook wel blij om. Als ze zou weten dat papa al een half uur op haar zit te wachten zou ze daar niet relaxter op worden. Denk ik. | 