Hormonen, het blijven onmogelijke dingen in een vrouwenleven. (Oh, vast ook wel in een mannenleven, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat mannelijke hormonen meer lust dan last zijn voor het andere geslacht. Mocht je problemen hebben met de uitgesproken vrouwelijke beleving van Hormonen dan raad ik je aan om de rest van dit stukje niet te lezen. Dank u.)
Ik ben op een bepaald moment gestopt met het slikken van een anti-conceptiepil, niet omdat ik kinderen wilde, maar omdat ik het gevoel had dat mijn 'normale' hormoonhuishouding geheel van de leg was. En dat onaangename gevoel is nu terug. Nu ik sinds anderhalf jaar Euthyrox® slik ben ik weer in datzelfde proces beland, met dat verschil dat ik nu geen keuze meer heb; ik slik die Euthyrox® tot mijn laatste dag.
Volgens mij heeft mijn hormonale cyclus invloed op de behoefte aan de hoeveelheid schildklierhormoon maar als ik dit met mijn dokter overleg zegt ze dat die samenhang er niet is. Ik ken mijn lijf redelijk goed en zie parallellen, iedere cyclus weer. Zo heb ik het idee dat ik na de eisprong al snel een lichte overdosis Euthyrox® binnenkrijg, terwijl ik misschien tekort aan Euthyrox®hormoon heb als ik net op het punt sta ongesteld te worden. Wie oh wie zal het zeggen. Moet ik hier echt zelfstudie gaan verrichten...?
Morgen eerst maar weer eens een paar buisjes bloed laten tappen in 'sportstad' Heerenveen. Misschien hangt de glorie van Foppe er nog. | 