Een ode aan Martin Bril... ik weet 't niet. Kan dat zomaar?
Ik neig ernaar... zeker. Ik neig naar een ode aan Martin Bril. De man ken ik eigenlijk nog niet zo gek lang, dat komt ervan als je geen couranten leest. Maar enige tv kijk ik wel en daar zag ik meneer Bril in de afgelopen jaren met regelmaat terugkeren. Dan weer eens hier en daar weer eens daar, maar altijd met een ietwat stuntelig voorkomen, een ietwat stuntelig praatje. Ga niet af op het uiterlijk. Dat is de boodschap die ik vandaag lees op zijn website/in zijn column. (Ja, die lees ik dan wel weer courant...) Ik citeer de slotzin:
De kunst is, dames en heren, jongelui, om met de tijd te leven, en de tijd schrijdt nu eenmaal voort, tot de dood daar is, jawel. Al het andere is een leugen, schoonheid voorop.
Wat een meesterlijk schrijver, deze meneer. Iemand die mijn ogen van emotioneel vocht voorziet, voorziet ook in een zekere mate van schoonheid. Dank u wel, meneer Bril. Wij blijven u op den voet volgen als het moet. Dagelijks hier klikken is ook een optie. |
