Letterlijk door de zeikende regen begaf ik me naar de plek van het gesprek. Veel te vroeg, want openbaar vervoer brengt je nooit ergens op tijd. Een ik-mag-wel-zeggen-behoorlijk-grote-dame ontving me met een kop thee en kwam even later 'gezelig' bij me zitten met een bakkie. Bleek ze een van de cliënten te zijn die vakantie maar niets vond, want de hele dag in huis is ook niks aan dus kom ik hier maar een beetje helpen. Tuurlijk. Groot gelijk.
Het gesprek met mijn concurrent was nog bezig, zo vroeg was ik. Nu kon ik in ieder geval al vast wennen aan de doelgroep. Lichtelijk opgelaten ben ik voor de tweede keer naar het toilet gegaan. Dit keer iets langer. En ja hoor, toen ik terug kwam was er beweging in de zaak. Ik zag mijn concurrente afscheid nemen en zag er meteen 'minimale leeftijd 25 jaar' uit de vacature bij. Als zij 25 was kon ik zeker ook nog wel voor een 32-jarige doorgaan.
Ontvangst met maar liefst 4 mensen. Twee mensen uit de cliëntenraad, een ondersteuner en de adjunct-directeur. Eerst wat algemene vragen en informatie. Daarna begon de ondersteuner, de persoon die er een nieuwe collega bijkrijgt, volledig volgens de verwachting met de worst-case scenario's en vaktermen. Wat doe je als je bij een cliënt bent en je word gebeld door een zeer boze andere cliënt, die je ook 'onder je hoede hebt' en die begint je de huid vol te schelden en te dreigen. Je moet daar onmiddelijk naartoe want anders zullen er vreselijke dingen gebeuren.
En daar zat ik met mijn mond vol tanden. Of ik wel eerder met LVB jongeren gewerkt had. Pardon? Ik zat voor de tweede keer met de mond vol tanden. Heb maar gewoon gezegd dat ik niet wist waar de afkorting voor stond. Licht Verstandelijke Beperking. Aha. Mompelend zei ik nog 'Heet dat tegenwoordig zó...'
In de vacature staat een heel uitgebreide omschrijving van de doelgroep. Ik denk dat ik die toch niet heel erg goed gelezen heb. Nog maar eens doen dan.
"Doelstelling is om minderjarige jeugdigen en jongvolwassenen met een chronische beperking te ondersteunen in hun functioneren in het dagelijkse leven op sociaal terrein, school, werk en zelfstandigheid in het maatschappelijk leven. De ondersteuningsbehoefte van de client en zijn sociale netwerk staat daarbij centraal en de ondersteuning van ZOM - medewerkers is daarin volgend en versterkend. Veel jongeren worden in de samenleving gemarginaliseerd, omdat zij een moeilijk herkenbare chronische beperking hebben, die voortkomt uit verstandelijke, sociaal emotionele of persoonlijkheidsbeperkingen."
Hm. Niets over agressieve personen die de ondersteuner de huid zullen volschelden, seksueel getinte opmerkingen zullen plaatsen, dreigen met allerlei vreselijke represailles als je ze niet helpt de plee schoon te maken. Niets over mensen met een Licht Verstandelijke Beperking. Althans, niet met die woorden.
Kortom; ik sta niet te juichen. Mijn faalangst en onzekerheid springen ook direct op de situatie in, dus ik zeg vooralsnog en wederom: ik sta niet te springen.... Deze week hoor ik telefonisch of ik bij de twee aspirant-ondersteuners zit. U hoort van mij....
| 