Sinds deze week zit Kwebbel in groep 5. Heel stoer natuurlijk, eindelijk hoor je bij de bovenbouw. Je telt mee. Je moet nu óók op vrijdagmiddag naar school. Het echte leven is begonnen...Straks komt er huiswerk en moet je een spreekbeurt gaan voorbereiden. Voor het eerst een meester in plaats van een juf.
Manlief brengt Kwebbel traditiegetrouw in de ochtend naar school en dan doe ik 'de rest van de dag'. Dit stamt nog uit de tijd dat ik 's ochtens uren nodig had om enigszins op gang te komen wegens kapotte schildklier. Momenteel sta ik nog steeds niet binnen een tel naast het bed, maar het gaat prima als je het vergelijkt met een jaar geleden.
Tijdens het opwachten bij school spreek ik enkele moeders waarvan de meeste nog bij school staan omdat ze het kleine broertje of zusje van Kwebbel's klasgenoten komen halen. Kwebbel's klasgenoten gaan vrijwel allemaal zelfstandig naar school en weer naar huis. Hm, dat geeft te denken. Loslaten enzo, je moet er toch een keer aan beginnen, etcetera.
Manlief reed de volgende ochtend achter haar aan. Zij op de fiets, hij met de bus van het werk. Keurig kijkend naar links en rechts en vooral 10 cm. groter wegens trots. Manlief zei: 'Het gaat prima hoor. Ze kijkt goed uit en ach, ze is er ook zo.' En dat is ook zo. De school is pak 'm beet 700 meter verderop.
En zo ging dat deze week. Mevrouwtje komt zelf uit school en vertrekt ook zelf. De eerste keer ben ik nog met haar meegelopen tot aan de straat maar vanochtend ging ze dan echt helemaal zelf. Ik stond bij de tuinpoort met mijn mixed emotions.... | 