Manlief is weer aan vaste wal en is weer thuis. Nou ja, thuis. Hij was rond half 7 thuis, na een pizza en een aflevering van House M.D. gingen de luikjes dicht en is hij naar bed gegaan. Vanochtend om 7.30 is hij alweer vertrokken dus om nou te zeggen dat hij thuis is, is een beetje overdreven. Maar goed. De klus op het booreiland is jammerlijk vertraagd. Iemand is 'vergeten' door te geven dat het vloertje waarop de koel-vriescel moet komen, met een centimeter of 15 verhoogd was. Daardoor paste de rest (prefab onderdelen) ook niet meer. En de deuren die daar in moeten ook niet. Die moeten nu op maat gemaakt worden. Dat duurt minimaal 6 weken. Dus tegen die tijd zal manlief wederom vertrekken en dan zeker een week wegblijven. Zo lang duurt het om een gemiddelde koel- en vriescel te bouwen.
Intussen heb ik een dubbele postwijk gelopen gisteren. Mijn eigen postwijk begint als ik de deur uit stap, maar deze 'invalwijk' (hm, dubieus woord....) is midden in het dorp. Bakken met postordergidsen zijn niet te versjouwen, zo zwaar en op de fiets bezorgen is geen optie meer sinds ik de superhandige trolly mag gebruiken. Dus Tat heeft trolly, bakken post en stapels postordergidsen achter in de Renault gestouwd, die op een centrale plek gezet en is van daaruit gaan lopen. Twee-en-half uur aan één stuk. En toen was ik moe. Moe maar voldaan.
Vandaag de laatste loodjes van mijn eigen postwijk en daarna nog even wat creativiteit stoppen in mijn eigen verjaardagskalender. Als hij af is kom ik 'm hier showen. En oh ja: ik maak ze ook in opdracht hoor!  | 