Hier de straat uit begint de skeelerbaan. Ieder jaar in het najaar gooien de optimisten de baan vol met een laag water in de hoop daar zo snel mogelijk op te kunnen schaatsen. Het zijn en blijven Friezen hier. Maar achter die baan liggen weilanden, moerasachtig land en sloten. Het paradijs voor katten. Het zit er vol met allerlei beestjes en volgens mij zit er ook een muizensnackbar. Zus kwam bijna iedere avond tegen schemertijd luid mauwend een muis binnen brengen. Meestal waren ze al dood, af en toe heb ik er ook eentje uit haar wrede kaakjes weten te bevrijden.
Sinds Jamie bij ons woont heb ik geen muis meer gezien. Zus is pissed off natuurlijk, omdat ze niet meer alle aandacht van het baasje krijgt. Maar stiekem begint ze nu toch wel toe te geven dat die kleine rode wel grappig is. Als 'ie maar lekker rustig slaapt.....
Gisteren zag ik haar weer door de voortuin benen, met iets bungelend in haar bekkie. Ah, een goed teken! Nog geen halve minuut later was ze binnen en legde ze het muisje pontificaal in de huiskamer alsof ze zeggen wilde: "Kijk Jamie, dit is de bedoeling van het verhaal. Ruik er maar even aan, dan kun je er vast aan wennen. Ik leer het je zodra je groot genoeg bent om met me mee te gaan op jacht."
Het was niet tegen dovemansoren want Jamie had zijn kleine bekkie al om de muis geklemd. Jammer jongen, deze is voor de kliko. Blijf jij nog maar even oefenen op de rug van Zus.....
| 