Het regent nu echt en ik loop wat sneller dan de bedoeling is als je door een winkelstraat loopt. Het is koud en ik besluit om maar gewoon door te lopen en dan zie ik wel wat ik tegenkom. De toko, waar ik van plan was om roti te halen voor thuis, is nog gesloten. Ik kom vast nog wel andere adresjes tegen waar ik roti mee kan nemen.
Linksaf de Kinkerstraat in. Het is hier een stuk drukker en ik zie ook meteen weer de overbekende filialen van landelijke winkelketens. Ik krijg er zo langzamerhand echt een bloedhekel aan. Nog even en iedere straat in ieder dorp en in elke stad ziet er hetzelfde uit. Iedereen loopt dan noodgedwongen met een GPS omdat de natuurlijke herkenningspunten uit het straatbeeld verbannen zijn. Bah, ik haat het.
Gelukkig sta ik opeens op de Ten Katemarkt. Ook hier veel van hetzelfde maar er is gelukkig ruimte voor verrassingen. Zo staat er een kraam met partijgoederen in kistjes. Ik zie flesjes olijfolie voor een euro en potjes jam en mosterd voor 50 cent per potje. Bij inspectie van het etiket blijkt het om dure Australische olijfolie ('smoked garlic' en 'wild thai twist') te gaan en mosterd met Tasmaanse Mountain pepperberries erin. Dit is wat ik bedoel. Voor een habbekrats leuke spulletjes op de kop tikken, dat is wat ik zoek als ik ga shoppen in een stad.
Ik loop nog een stukje verder door de Kinkerstraat en tik een zwarte Pashminasjaal voor 3 euro op de kop. Sinds kort ben ik gek op deze sjaals. Ik heb nu een roze, een groene, een rode, een zwarte en een geblokte (nep Burberry) in blauw/zwart. Ze zijn lekker warm en staan altijd leuk op een shirtje. Weer buiten merk ik dat het alsmaar harder is gaan regenen en ik ben een beetje moe geworden. Het is nog steeds vrij vroeg in de middag maar echt veel energie heb ik niet meer. Ergens zitten en uitrusten is een goed idee maar ik zie niet echt een geschikte plek waar ik in mijn eentje even naar binnen wil om iets te drinken en gewoon even te zitten. Dus loop ik door.
Terug via de Overtoom in de stromende regen, langs brasserie Suisse, dat ik ken van 'Mijn tent is top' met Herman den Blijker. Ze kwamen op televisie over als zeer onsympathieke mensen, die blaaskaakjes van Suisse, dus dit tentje sla ik over. Ik loop langs het Marriot en duik daar een zijstraatje in om even met mijn lief te bellen en de stand van zaken te horen. Geen gehoor. Hmm, dan loop ik verder. Nu kom ik weer langs de P.C. Hooftstraat en besluit er bij gebrek aan een beter plan dan toch maar even doorheen te wandelen. Mijn mobieltje gaat. Manlief was druk bezig op een plek waar geen bereik was en meldt nu dat hij nog wel even bezig is. Ik zal me dus nog een paar uurtjes moeten zien te vermaken.
| 
