Er is nog plek aan de bar, de rest is bezet. Middenin de zaak staat een enorme tafel waar een groep van een man of 30 zit te eten. De sfeer zit er goed in, ook bij het personeel. De eethoos is net geweest en ze maken zich klaar voor het volgende onderdeel van de dag; het texelblues spektakel. Manlief neemt een espresso en daarna nog eentje (ze zijn zo weg) en ik, die geen koffie lust en geen zin in thee heeft, neem een Texels Skuumkoppe. Het zit in een mooi glas en smaakt bijzonder lekker. Nu maar hopen dat ik er geen skuum van op mijn koppe krijg....
Langzaam begint het drukker te worden, het gaat zo geleidelijk dat je het eigenlijk niet zo in de gaten hebt. Maar als men opeens de kruk onder je kont vandaan trekt vraag je je toch enigszins af waar je aan begonnen bent. De barman is erg druk met het spoelen van kleine stapelbare colaglaasjes, daar gaat de rest van het weekend je biertje in, of je dat nu leuk vind of niet. Ik vind dat niet leuk en stap over op een rosé. Deze zit verrassend genoeg in een enorme bel en ik snap er even niets meer van. Alle tafels gaan uit de kroeg en zelfs de lampen gaan van het plafond. Een grote witte bus komt voor rijden en binnen no-time slepen Engelse dames en heren allerlei instrumenten en aanverwante artikelen naar binnen. Daar waar net nog een paar tafeltjes en stoelen stonden moet nu een complete band functioneren en ze mekkeren niet eens. Het feest kan beginnen.
De band bestaat uit een drummer, een bassist en een gitaarvirtuoos die, ondanks zijn 26 jaar, reeds 6 albums op zijn naam heeft staan. Dat is een belofte. Man en ik kijken het aan met groot plezier. Onze gezamelijke hobby kunnen we hier weer naar hartelust uitoefenen: kijken naar mensen.
De band begint met volle overgave te spelen en het klinkt echt goed. Meneer Bryant blijkt inderdaad een bepaald niet onverdienstelijk meester op de zes snaren, al moet hij zijn-vreemde- trucje niet al te vaak van stal halen want dan zal het lachwekkend en vervelend worden. Net als wij. We zijn moe en hebben al voldoende van dat alcoholische spul binnen gekregen. Ook al is het nog maar een kwartier na middernacht, wij besluiten zeer verstandig om langzaam terug te waggelen naar ons B&B, daar wat intieme momenten te maken en nog een lekker burgerlijk aantal uurtjes slaap mee te pakken voor we weer terug moeten op de boot. Texelblues, ok, maar die hebben we er beslist niet aan over gehouden!
| 
