Toen ik vanochtend voor de zoveelste keer van schrik rechtop in bed zat omdat een van de bouwvakkers het zo leuk vind om op megavolume mee te blèren met liedjes op de radio, besloot ik de politie maar eens te bellen.
Ik vertelde mijn verhaal, dat het niet de eerste keer was etc. Ze vroeg of ik zelf al eens naar de bouwvakkers toe gegaan was. Ja, voor de bouwvak ben ik al eens gaan vertellen wat het met me doet als zij besluiten om te gaan galmen. Voor de bouwvak, dat is al wel heel erg lang geleden hè? Ook vertelde ik dat ik al een klachtenbrief naar de woningbouw en de gemeente gestuurd heb en dat daarin o.a. de geluidsoverlast vermeld is. Ze ging even overleggen en ik werd in de wacht gezet.
Na een paar minuten kon mevrouw de politieagent me vertellen dat ik zelf naar het bedrijf moest gaan om mijn beklag te doen, zij gingen er verder geen werk van maken.
Zelden voelde ik me zo voor lul gezet.
| 