Wat was ik verliefd op dit nummer. Ik zong het woord voor woord mee en het klonk niet eens beroerd. De harmonie tussen de stemmen, de tekst, het ritme, de muziek. Ik vond het (en vind het nog steeds) een heerlijk nummer.
Nu ik de clip bekijk realiseer ik me dat mooie meiden toen nog gewoon mooie meiden waren, tieten toen nog gewoon tieten waren, en wimpers gewoon wimpers. Lippen niet opgespoten maar gewoon ruimschoots van lipstick voorzien. Hooguit wat schoudervulling, een pot gel en een Carmen krulset.
Wat walg ik soms van deze moderne nep- wereld. Een grote wereld van bedrog. Zo in tegenspraak met dit nummer.
Lois Lane coverde een klassieker van de dame waaraan letterlijk alles nep is, behalve haar vermogen om te kunnen zingen, namelijk Dolly Parton
Het origineel (dat ik absoluut prefereer) gaat als volgt. En zo is deze muziekcirkel weer rond.
wat een kermisklant ben ik eigenlijk hè, qua muziek.....  | 