Donker. Mistig. Grijs. Als ik naar buiten kijk zijn dat de woorden die bij me opkomen. Maar als ik naar binnen kijk, ook...
Het zijn de donkere dagen voor kerst. Dat ze maar snel weer voorbij mogen gaan. Manlief loopt met een dreigend ontslag waarbij de meest smerige, misselijkmakende werkgeverspelletjes niet uit de weg gegaan worden. Het stelt me zo teleur en stemt me zo verdrietig, dat iemand die al bijna twee jaar lang gemiddeld 50 tot 60 uur per week voor deze baas gewerkt heeft, nu alweer 3 weken geleden te horen heeft gekregen dat het niet aan zijn inzet ligt, dat hij zijn werk prima doet, maar dat hij 'niet in het team past'. Welk team, denk ik dan. Ik weet wel wat de onderliggende redenen zijn maar het is niet verstandig om op een openbaar blog het achterste van de tong te laten zien. Maar frustrerend is het, dat kan ik verzekeren. En slecht voor mijn bloeddruk ook...
Anyway. Grijs dus. Terwijl er ook leuke dingen te melden zijn. Zo ben ik afgelopen vrijdag met een vriendin eerst uit eten en daarna naar de show "Familyman" van Jörgen Raymann geweest. Dat was erg leuk! Ik ben het kerstdiner aan het voorbereiden en cadeautjes aan het sprokkelen. Ik heb ons huis gekerst. Zonder boom (niet catproof) is het toch heel gezellig geworden, met heel veel lichtjes en veel traditioneel rood met goud. Ik heb per post een heel mooi cadeau gekregen van een penvriendin. Volgende week hebben we allemaal vakantie en komt er een vriendinnetje van Kwebbel twee nachtjes logeren. Ik heb bij Ikea van die peperkoekhuisjes gekocht die je met snoepjes kunt versieren, daar kunnen ze zich in ieder geval wel een middag mee vermaken. We zijn al kerstfilms voor de meiden aan het opnemen en ik heb net gelezen dat er volgende week een levende kerststal is in de kinderboerderij, hier 400 meter verderop. Met een ezel! Allemaal leuke dingen dus. Laat ik me daar dan maar even aan optrekken. En aan het spreekwoord: het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht... |
