Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Just the tings I go trough

Let's get started.

{ 20:52, 14/4/2011 } { 0 comments } { Link }
Ik zal me eerst voorstellen. Melany. Of Mels, om het makkelijk te maken. Mijn naam is al op zoveel manieren verkeerd geschreven dat het me niets meer boeit. Ik ben gedoopt, heb dus ook nog drie namen, maar ik doe niets meer met geloof. Vraag me niet waarom, ik heb er geen reden voor. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik ben nu meer dan drie jaar vrij zwaar depressief. En ik weiger medicatie te nemen. Waarom? Een man, Niels, heeft me veel geholpen, maar uiteindelijk vertelde hij me dat ook hij depressief was, wel medicatie nam en daaraan een soort van verslaafd was geraakt. Als hij wil stoppen, dan stort hij in. Dat wil ik niet. Doordat ik geen medicatie neem, kan ik ook nooit zeggen wanneer ik instort. Ik voel het meestal een klein uur van te voren aankomen, dan sluit ik mezelf op in mijn kamer, als dat mogelijk is. Het is ook een keer op school gebeurd, en geloof me, dat is niet fijn. Er zijn een aantal jongens/mannen in mijn leven. De meeste spreek ik niet zo vaak. I'm not your average girl. Als je begrijpt wat ik bedoel. Ik ben zwaar, ik heb een bril en niet altijd de meest gave huid. Mijn beste vriendinnen ken ik door een online site waarvoor ik werk, goSupermodel.nl. De grootste meidencommunity van Nederland en BelgiŽ. Toen ik 13, bijna 14 was, heb ik als het ware een schop onder mijn kont gehad, met de boodschap, tijd om volwassen te worden. Mijn beste vriend pleegde zelfmoord. Ik zag hem als laatste van familie en vrienden. Zijn woorden spoken bijna dagelijks door mijn hoofd. "Ik zie je nog wel." Op een aantal vragen zal ik nooit antwoord krijgen. Ik leer ermee omgaan, hij is er nu vijf jaar niet meer. Tijd voor tranen is op. Ergens ben ik mijn "kinderlijke" gedeelte nooit kwijt geraakt. Ik weet hoe ik plezier kan hebben, ik weet hoe kinderen van 13/14 denken. Ik heb het vertrouwen van mensen snel gewonnen, een gave zal ik het maar noemen. Maar mijn echte gave, mijn echte talent, waar ik meer dan trots op ben, schrijven. Als ik verhalen schrijf raak ik in mijn eigen wereld, waar iedereen de mooie kanten ziet, waar je mening gewaardeerd wordt, het niet uitmaakt hoe je eruit ziet. Ik kan mensen een mooi leven geven. Ik kan ze fouten laten maken, ik kan ze eeuwige liefde en roem geven. Ik heb macht over het leven. Geloof me, er zullen na dit blogje nog vele blog items volgen. xx
{ Post a Comment }

{ Last Page } { Page 2 of 2 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  May 2018  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 

Links


Categories


Recent Entries

Love. Or something.
Let's get started.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer