Het wilde land

Mijn hele lagereschooltijd woonden we in een zestigerjaren nieuwbouwwijk in Den Haag, vier hoog in een portiekflat. Gelukkig was nog niet alles bebouwd. Jarenlang bleef vlakbij een stukje grond braak liggen, met zandheuvels erop. ‘Mamma, we gaan naar de bergen!’ riepen we monter als we er gingen spelen.

Wat niet altijd mocht, want meestal kwamen we er uiterst smerig en bemodderd vandaan. Tussen de flats waren gemeenschappelijke tuinen rond een garagewerkplaats. Achter die garage was ook klein stukje grond onbebouwd gebleven en dat was mijn favoriete plek. Ik noemde die ‘het wilde land’. Het landje raakte steeds verder begroeid met koolzaad en ander onkruid, er ontwikkelde zich zelfs wat struikgewas. Hoog genoeg om me te verbeelden dat ik in een bos was. Vreemd genoeg was ik er vaak alleen, hoewel onze buurt wemelde van de kinderen. Heerlijk vond ik dat. Door deze twee stukjes braakland heb ik absoluut niet de beleving dat ik nou zo in een stad ben opgegroeid. Ik heb er avontuurlijk kunnen ‘rondstruinen’. Kikkers gevangen, wormen geproefd, dode muizen en vogels gevonden, bloemen geplukt, zelfs een aardappel gepoot die later ‘jonkies’ kreeg.

Deze herinnering kwam boven toen ik gisteren in het bos hiertegenover was. Momenteel geen onverdeeld genoegen. Er wordt fanatiek gekapt en gezaagd.

Het zal wel ergens goed voor zijn, maar op een paar van mijn favoriete plekken heeft dramatische kaalslag plaatsgevonden. Mijn bos is mijn bos niet meer… Bovendien is het extreem modderig wandelen, door de regenval van de laatste tijd en doordat de tractoren en andere bosbouwmachines alle paden hebben geruïneerd. Ik vluchtte daarom naar de minder ontgonnen delen van het bos.

De kleinere paden waren natuurlijk ook blubberig en af en toe zelfs in ware moerassen ontaard. Tweemaal haalde ik natte voeten. Daardoor kwam ineens het ‘struingevoel’ uit mijn kindertijd terug. Ik werd steeds viezer, maar heb genoten. En ik bedacht: als straks het gesnoeide hout weer uitloopt, komt het vast weer helemaal goed met mij en mijn ‘wilde land’.

10:17 - Tuesday 27 January 2009 - post comment