Hij ook van haar

Een droom als een film. Gedroomd in het begin van de vakantie is hij me bijgebleven. Mijn tegenspeler en ik bevonden ons in een andere tijd. Misschien een glimp van wat er tussen ons in een vorig of volgend leven was of zal zijn?

Ze durft het niet te zeggen, niet te vragen. Dat zij van hem, en of hij ook van haar? Het punt is niet eens dat ze bang is voor haar eigen verdriet, als blijkt dat hij toch niet. Maar wel dat ze tot elke prijs de pijn, de ongemakkelijkheid, wil vermijden die hij zal voelen als hij haar met zijn antwoord zou moeten kwetsen.

Ineens kan ze zich niet meer inhouden. ‘Al vanaf het begin’, zegt ze, en hij?

Hij kijkt haar aan, en vraagt of ze niet al die tijd al gevoeld heeft dat hij. In zijn blik ligt al zijn zo lang onderdrukte verlangen, dat hij nog steeds geen woorden durft te geven.

Ze legt haar hoofd op zijn schouder, zucht. Heel, heel langzaam verandert wat eerst een onstelbare vraag was, in pure vreugde, omhoog schietend geluk.

Hij neemt haar voorzichtig in zijn armen. Het zindert tussen hen. Maar dit is nog niet het moment.

Nog even zitten ze samen. Dan maakt ze zich los uit zijn omhelzing. Zijn glimlach trekt open, recht vanuit zijn hart. Een kus volgt.

Het is beter nu toch maar afscheid te nemen zoals gepland. Ze hebben allebei tijd nodig om dit grootse te bevatten. Voortaan zal alles anders zijn.

16:33 - Wednesday 12 August 2009 - post comment