Samenwolk

Vanochtend werd ik langzaam wakker terwijl ik nog even heerlijk nasudderde in de omhulling van mijn dekbed. Stiekem droomdacht ik jou bij me. Nee, geen wilde fantasie, alleen samen liggen in de tederheid van zachte aanraking.

Ik verbeeldde me dat jij nog sliep en ik voorzichtig in je droom schoof. Of andersom: dat je al van me aan het dromen was en dat ik daarom nu aan je dacht.

Hoe dan ook, even voelde ik je heel nabij. Net zoals de keren dat ik dicht naast je zat en we elkaar plotseling leken in te ademen vanuit een soort gezamenlijk energieveld dat zich rond ons had gevormd, een ‘samenwolk’.

Het moment loste op naarmate ik verder ontwaakte. De nieuwe dag was daar en ik knipoogde jou, mijn gedachten aan jou, voor nu vaarwel, en tot gauw.

19:34 - Thursday 27 August 2009 - post comment